Çıkış — 1. Kapitel

Mısır'a gelen İsrael'in oğullarının adları şunlardır (her biri ve onun ev halkı Yakov'la birlikte geldi):

Ruven, Şimon, Levi, Yahuda,

İsakar, Zevulun, Benyamin,

Dan, Naftali, Gad ve Aşer.

Yakov'un bedeninden gelen canların tümü yetmiş candı ve Yosef zaten Mısır'daydı.

Yosef de kardeşleri ve tüm o kuşak gibi öldü.

İsrael'in çocukları verimli oldular, bolca artıp çoğaldılar, fazlasıyla güçlendiler ve ülke onlarla doldu.

Şimdi Mısır üzerinde Yosef'i tanımayan yeni bir kral çıktı.

Halkına şöyle dedi, “İşte , İsrael'in çocuklarının halkı bizden daha çok ve daha güçlü.

Gelin, onlara karşı bilgece davranalım, yoksa çoğalacaklar, olur da bir savaş çıkarsa, onlar da düşmanlarımıza katılıp bize karşı savaşır ve ülkeden kaçarlar.

Bu nedenle yükleriyle onlara sıkıntı çektirmek için üzerlerine angarya görevlileri atadılar.

Ama onlara ne kadar eziyet ettilerse, onlar o kadar çok çoğaldılar ve daha da yayıldılar.

Mısırlılar İsrael'in çocuklarına acımasızca hizmet ettirdiler.

Her türlü tarla işi, harç ve kerpiç işi gibi ağır işlerle hayatlarını zehir ettiler, onları acımasızca hizmet ettirdiler.

Mısır Kralı, birinin adı Şifrah, diğerinin adı Puah olan İbrani ebelerle konuştu.

Ve şöyle dedi, “İbrani kadınlara ebelik yaptığınızda, onları doğum sandalyesinde gördüğünüzde, eğer çocuk erkekse, öldürün, kızsa yaşasın.”

Ama ebeler Tanrı'dan korktular, Mısır Kralı'nın kendilerine buyurduğu şeyi yapmayıp, erkek çocukları canlı kurtardılar.

Mısır Kralı ebeleri çağırıp onlara, “Neden bunu yapıp erkek çocukları canlı kurtardınız?” dedi.

Ebeler Firavun'a şöyle dediler, “Çünkü İbrani kadınlar Mısırlı kadınlara benzemiyor. Onlar güçlü oldukları için ebe yanlarına gelmeden doğum yapıyor.”

Tanrı ebelere iyi davrandı ve halk çoğalıp fazlasıyla güçlendi.

Ebeler Tanrı'dan korktukları için Tanrı onlara aileler verdi.

Firavun halkının tümüne şöyle buyurdu, “Doğan her erkek çocuğu nehre atın, her kız çocuğu canlı kurtarın.”