Hâkimler — 1. Kapitel

Yeşu'nun ölümünden sonra İsraelliler Yahve'ye sorup dediler: “Kenanlılar'a karşı savaşmak için bizim için ilk kim çıkacak?”

Yahve, “Yahuda çıkacak. İşte, ülkeyi onun eline teslim ettim” dedi.

Yahuda, kardeşi Şimon'a, “Bana düşen paya benimle birlikte gel, Kenanlılar'a karşı savaşalım; ben de sana düşen paya seninle birlikte gideceğim” dedi. Böylece Şimon onunla birlikte gitti.

Yahuda çıktı ve Yahve Kenanlılar'ı ve Perizziler'i onların eline teslim etti. Bezek'te on bin kişiyi vurdular.

Bezek'te Adoni-Bezek'i buldular ve ona karşı savaştılar. Kenanlılar'ı ve Perizziler'i vurdular.

Ama Adoni-Bezek kaçtı. Onu kovaladılar, yakaladılar ve ellerinin ve ayaklarının başparmaklarını kestiler.

Adoni-Bezek, “Yetmiş kral, ellerinin ve ayaklarının başparmakları kesilmiş olarak soframın altındaki kırıntıları yediler. Ben nasıl yaptıysam, Tanrı da bana öyle yaptı” dedi. Onu Yeruşalem'e getirdiler ve orada öldü.

Yahuda'nın çocukları Yeruşalem'e karşı savaştılar, onu aldılar, kılıçtan geçirdiler ve kenti ateşe verdiler.

Bundan sonra Yahuda'nın çocukları dağlık bölgede, güneyde ve ovada yaşayan Kenanlılar'a karşı savaşmak için aşağı indiler.

Yahuda, Hevron'da yaşayan Kenanlılar'a karşı gitti. (Hevron'un bundan önceki adı Kiryat Arba'ydı.) Şeşay'ı, Ahiman'ı ve Talmay'ı vurdular.

Oradan Devir sakinlerine karşı yürüdüler. (Devir'in eski adı Kiryat Sefer'di.)

Kalev, “Kiryat Sefer'i vurup onu alan adama kızım Aksa'yı eş olarak vereceğim” dedi.

Kalev'in küçük kardeşi Kenaz'ın oğlu Otniel orayı aldı, bu yüzden kızı Aksa'yı ona eş olarak verdi.

Kadın gelince, adam kadına babasından bir tarla istetti. Eşeğinden indi ve Kalev ona, “Ne istersin?” diye sordu.

Kalev, “Bana bir kutsama ver, çünkü beni Güney diyarına yerleştirdin, bana su kaynaklarını da ver” dedi. Sonra Kalev ona üst ve alt kaynakları verdi.

Moşe'nin kayınbiraderi Kenit'in çocukları, Yahuda'nın çocuklarıyla birlikte Palmiye Ağaçları Kenti'nden çıkıp Arad'ın güneyindeki Yahuda Çölü'ne gittiler ve gidip halkla birlikte yaşadılar.

Yahuda, kardeşi Şimon'la birlikte gitti ve Sefat'ta oturan Kenanlılar'ı vurup tamamen yok ettiler. Kente Horma deniliyordu.

Yahuda üstelik Gaza'yı sınırıyla, Aşkelon'u sınırıyla, Ekron'u sınırıyla aldı.

Yahve Yahuda'yla birlikteydi ve dağlık bölgenin sakinlerini kovdu; ancak vadi sakinlerini kovamadı, çünkü demirden arabaları vardı.

Moşe'nin söylediği gibi Hevron'u Kalev'e verdiler, o da Anak'ın üç oğlunu oradan kovdu.

Benyamin'in çocukları Yeruşalem'de oturan Yevuslular'ı kovmadılar; ama Yevuslular bugüne dek Yeruşalem'de Benyamin'in çocukları ile birlikte oturuyorlar.

Yosef'in evi de Beytel'e çıktı ve Yahve onlarla birlikteydi.

Yosef'in evi Beytel'i araştırmak için adam gönderdi. (Kentin bundan önceki adı Luz'du.)

Gözcüler kentten çıkan bir adam gördüler ve ona, “Lütfen bize kentin girişini göster, sana iyilikle davranacağız” dediler.

O da onlara kentin girişini gösterdi, kenti kılıçtan geçirdiler; ama adamı ve bütün ailesini salıverdiler.

Adam Hititler ülkesine gitti, bir kent kurdu ve adını Luz koydu; bugüne dek adı budur.

Manaşşe, Beyt Şean ve köylerinin sakinlerini, Taanak ve köylerinin sakinlerini, Dor ve köylerinin sakinlerini, İvleam ve köylerinin sakinlerini, Megiddo ve köylerinin sakinlerini kovmadı; ama Kenanlılar o ülkede oturmaya niyetliydi.

İsrael güçlenince Kenanlılar'ı angaryaya koydular ve onları tümüyle kovmadılar.

Efraim, Gezer'de yaşayan Kenanlılar'ı kovmadı, ama Kenanlılar Gezer'de onların arasında yaşadılar.

Zevulun, Kitron sakinlerini ve Nahalol sakinlerini kovmadı; ama Kenanlılar onların arasında yaşadılar ve angaryaya tabi oldular.

Aşer, Akko sakinlerini, Sayda sakinlerini, Ahlav sakinlerini, Akziv sakinlerini, Helba sakinlerini, Afik sakinlerini ve Rehov sakinlerini kovmadı;

ancak Aşerliler, memleketin sakinleri olan Kenanlılar arasında yaşıyorlardı; çünkü onları kovmadılar.

Naftali, Beyt Şemeş sakinlerini ve Beyt Anat sakinlerini kovmadı; ama memleketin sakinleri olan Kenanlılar arasında yaşıyordu. Ancak Beyt Şemeş ve Beyt Anat sakinleri angaryaya tabi tutuldular.

Amorlular, Dan'ın çocuklarını dağlık bölgeye zorladılar; çünkü onların vadiye inmelerine izin vermiyorlardı;

ama Amorlular Heres Dağı'nda, Ayalon'da ve Şaalvim'de oturmaya niyetliydiler. Ancak Yosef'in evinin eli üstün geldi, böylece angaryaya tabi tutuldular.

Amorlular'ın sınırı, Akrabbim'in yokuşundan, kayadan yukarıya doğruydu.