Hezekiel — 2. Kapitel

Bana şöyle dedi, “Ey insanoğlu, ayağa kalk, seninle konuşacağım.”

Benimle konuşunca, Ruh içime girdi ve beni ayaklarımın üzerinde durdurdu. Benimle konuşanı duydum.

Bana şöyle dedi, “Ey insanoğlu, seni İsrael'in çocuklarına, bana başkaldıran asi bir ulusa gönderiyorum. Onlar ve ataları bugüne kadar bana karşı geldiler.

Çocuklar küstah ve katı yüreklidir. Seni onlara gönderiyorum ve onlara, ‘Efendi Yahve şöyle diyor’ diyeceksin.

İster dinlesinler, ister reddetsinler, çünkü asi bir evdir, yine de aralarında bir peygamber olduğunu bilecekler.

Sen, ey insanoğlu, senin yanında dikenler ve çalılar olsa da, akrepler arasında otursan da, onlardan korkma, sözlerinden de korkma. Onlar asi bir ev olsa da, onların sözlerinden korkma, bakışlarından da yılma.

Sözlerimi onlara bildireceksin, ister dinlesinler, ister reddetsinler; çünkü onlar çok isyankârdırlar.

Ama sen, ey insanoğlu, sana söylediğimi dinle. O asi ev gibi sen asi olma. Ağzını aç ve sana verdiğimi ye.”

Baktım, işte, bana bir el uzandı; ve işte, içinde bir kitap tomarı vardı.

Onu önüme açtı. İçine ve dışına yazılmıştı; ve üzerine ağıtlar, yas ve figanlar yazılmıştı.