İyov — 34. Kapitel

Elihu yanıtına şöyle devam edip dedi:

“Ey bilgeler, sözlerimi dinleyin. Bilgi sahibi olanlar, bana kulak verin.

Çünkü damağın yemeği tattığı gibi, kulak da sözleri sınar.

Kendimiz için doğru olanı seçelim. Kendi aramızda neyin iyi olduğunu bilelim.

Çünkü İyov, ‘Ben doğruyum, Tanrı hakkımı elimden aldı’ diyor.

'Hakkım varken yalancı sayıldım. İtaatsizliğim yokken yaram devasız.’

Alayı gibi su içen, kötülük işleyenlerle birlikte giden,

kötülerle birlikte yürüyen, İyov gibisi var mı?

Çünkü O, 'İnsanın Tanrı ile hoşnut olmasının hiçbir yararı yoktur' demiştir.”

“Bu nedenle, ey anlayışlı adamlar, beni dinleyin: Kendisinden uzak olsun ki, Tanrı kötülük yapsın, ve Her Şeye Gücü Yeten haksızlık yapsın.

Çünkü O, insanın işini kendine öder, ve herkese kendi yollarına göre buldurur.

Elbette Tanrı kötülük yapmaz, Her Şeye Gücü Yeten de adaleti çarpıtmaz.

O'nu yeryüzünün başına kim koydu? Ya da O'nu bütün dünyanın üzerine kim atadı?

Eğer yüreğini kendi üzerine çevirirse, eğer ruhunu ve nefesini kendine toplarsa,

Bütün bedenler birlikte yok olur, ve insan yine toprağa döner.”

“Eğer şimdi sende anlayış varsa, bunu dinle. Sözlerime kulak ver.

Adaletten nefret eden biri hiç hükmedebilir mi?

Bir krala, 'Yaramaz!' ya da beylere, 'Kötüsünüz!' diyen Adil ve büyük Olanı mahkûm edecek misin?

Beylerin şahsına itibar etmez, zenginleri fakirlerden daha çok saymaz, çünkü hepsi O'nun ellerinin eseridir.

Bir anda, gece yarısı ölürler. Halk sarsılır ve geçip gider. Güçlüler el değmeden alınıp götürülür.”

“Çünkü gözleri adamın yolları üzerindedir. Onun bütün gidişlerini görür.

Kötülük işleyenlerin saklanabileceği karanlık ya da koyu karanlık yoktur.

Çünkü Tanrı önüne mahkemeye gelsin diye, O'nun bir adamı daha fazla araştırmasına gerek yoktur.

Güçlüleri araştırmadan parçalar, ve onların yerine başkalarını diker.

Bu yüzden onların işlerini bilir. Geceleyin onları devirir, böylece mahvolurlar.

Kötü oldukları için onları vurur, başkalarının gözü önünde;

çünkü O'nu izlemekten saptılar, yollarından hiçbirine dikkat etmediler,

yoksulların feryadını O'na ulaştırdılar. O, ezilenlerin feryadını duydu.

O sakinlik verdiğinde, kim suçlayabilir? Yüzünü gizlediğinde, O'nu kim görebilir? O, bir ulusa ya da bir adama karşı da aynıdır,

tanrısız adam hüküm sürmesin diye, Halkı tuzağa düşürecek kimse olmasın diye.”

“Çünkü Tanrı'ya, 'Suçluyum, ama bir daha suç işlemeyeceğim' diyen oldu mu?

'Görmediğimi sen bana öğret. Eğer kötülük yaptıysam, bir daha yapmam' diyen oldu mu?

Ödülü senin istediğin gibi mi olacak ki, reddediyorsun? Çünkü sen seçmelisin, ben değil. Bu yüzden bildiğini söyle.

Anlayışlı adamlar bana, beni dinleyen her bilge adam şöyle diyecek:

'İyov bilgisizce konuşuyor. Onun sözleri bilgelikten yoksun.'

Çünkü kötü adamlar gibi yanıt verdiğinden, keşke İyov'un denenmesi sona dek sürse.

Çünkü günahına isyanı katıyor. Aramızda ellerini çırpıyor, ve Tanrı'ya karşı sözlerini çoğaltıyor.”