İyov — 5. Kapitel

“Şimdi çağır; sana yanıt verecek biri var mı? Kutsallardan hangisine yöneleceksin?

Çünkü kin, akılsızı öldürür, kıskançlık da saf insanı öldürür.

Akılsızın kök saldığını gördüm, ama hemen onun meskenini lanetledim.

Onun çocukları güvenlikten uzaktır. Kapıda ezilirler. Onları kurtaracak kimse de yoktur.

Açlar onun ürününü yer, dikenlerin arasından bile alır. Tuzak onların malları için ağzını açmıştır.

Çünkü sıkıntı topraktan çıkmaz, dert de yerden bitmez.

Ama insan sıkıntıya doğar, kıvılcımların yukarı uçtuğu gibi.”

“Ama ben Tanrı'yı arardım. Davamı Tanrı'ya bırakırdım.

Anlaşılmaz büyük işler yapan, sayısız şaşılacak şeyler yaratan Tanrı'ya.

O ki, yeryüzüne yağmur verir, tarlaların üzerine su gönderir;

böylece alçak olanları yüksek yere koyar, yas tutanları güvenliğe çıkarır.

Kurnazların planlarını bozar, öyle ki, elleri düzenlerini yapamaz.

Bilgeleri kendi kurnazlıklarında yakalar; kurnazların öğüdü baş aşağı gider.

Gündüz karanlıkla karşılaşırlar, öğleyin de gece gibi el yordamıyla dolaşırlar.

Ama kılıçtan, onların ağızlarından, yoksulu güçlünün elinden kurtarır.

Böylece yoksulun umudu olur, adaletsizlik de ağzını kapatır.”

“İşte, Tanrı'nın terbiye ettiği adam mutludur. Bu yüzden Her Şeye Gücü Yeten'in terbiyesini hor görme.

Çünkü O incitir ve O sarar. O yaralar, O'nun elleri iyileştirir.

Seni altı sıkıntı içinde kurtaracak, evet, yedisinde sana kötülük dokunmayacak.

Kıtlıkta seni ölümden, savaşta kılıcın gücünden kurtaracak.

Dilin kamçısından saklı kalacaksın, yıkım gelince ondan korkmayacaksın.

Yıkıma ve kıtlığa güleceksin, yeryüzünün hayvanlarından korkmayacaksın.

Çünkü kırın taşlarıyla dost olacaksın. Kırın hayvanları seninle barış içinde olacak.

Çadırının barış içinde olduğunu bileceksin. Ağılını ziyaret edeceksin ve hiçbir eksiğin olmayacak.

Ve soyunun büyük olacağını, soyunun yeryüzünün otu gibi olacağını bileceksin.

Tam ihtiyarlıkta mezarına geleceksin, tıpkı mevsiminde gelen başak gibi.

İşte, araştırdık. Böyledir. Bunu işit de, kendi iyiliğin için bil.”