Mezmurlar — 143. Kapitel

David’in mezmuru Duamı duy, ey Yahve. Dileklerimi dinle. Sadakatin ve doğruluğunla beni rahatlat.

Hizmetkârınla yargıya girme, çünkü senin önünde yaşayanlardan hiçbiri doğru değildir.

Çünkü düşman canımın peşinde. Hayatımı yerle bir etti. Çoktan ölmüş olanlar gibi beni karanlık yerlerde yaşattı.

Bunun için ruhum içimde bunalmış durumda. İçimde yüreğim kimsesiz.

Eski günleri hatırlıyorum. Yaptıklarının tümü üzerinde derin derin düşünüyorum. Ellerinin işi üzerinde düşünceye dalıyorum.

Ellerimi sana açıyorum. Kurak toprak gibi canım sana susamış. Selah.

Bana tez yanıt ver, ey Yahve. Ruhum tükeniyor. Yüzünü benden gizleme, yoksa çukura inenler gibi olurum.

Sabahleyin sevgi dolu iyiliğini duyur, çünkü sana güveniyorum. Yürümem gereken yolu bana bildir, çünkü canımı sana kaldırıyorum.

Ey Yahve, kurtar beni düşmanlarımdan. Beni saklaman için sana kaçıyorum.

İsteğini yapmayı bana öğret, çünkü sen benim Tanrım’sın. Senin Ruh’un iyidir. Doğruluk diyarında bana öncülük et.

Ey Yahve, adın uğruna beni dirilt. Doğruluğunla canımı sıkıntıdan kurtar.

Sevgi dolu iyiliğinle düşmanlarımı yok et, canıma eziyet eden herkesi yok et, çünkü ben senin hizmetkârınım.