Mezmurlar — 72. Kapitel

Solomon’un mezmuru Ey Tanrı, adaletini krala, doğruluğunu kral oğluna ver.

Halkını doğrulukla, yoksullarını adaletle yargılasın.

Dağlar halka bolluk getirsin. Tepeler doğruluğun meyvesini versin.

Halkının yoksullarına hakkını versin. Muhtaçların çocuklarını kurtarsın, zalimi parçalasın.

Güneş ve ay durdukça, tüm nesiller boyunca senden korksunlar.

Yeni biçilmiş çayıra düşen yağmur gibi, toprağı sulayan bol yağmurlar gibi olsun.

Onun günlerinde doğrular serpilip gelişsin, ay yok olana dek esenlik çoğalsın.

Denizden denize, ırmak'tan dünyanın sonlarına dek hüküm sürsün.

Çölde yaşayanlar önünde eğilsin. Düşmanları toz yalasın,

Tarşiş ve ada kralları ona haraç getirsin. Saba ve Seva kralları armağanlar sunsun.

Bütün krallar önünde yere kapansın. Bütün uluslar ona hizmet etsin.

Çünkü yardım için haykıran muhtacı, destekçisi olmayan yoksulu kurtarır.

Yoksula ve muhtaca merhamet eder. Muhtaçların canlarını kurtarır.

Canlarını baskı ve şiddetten kurtarır. Gözünde onların kanı değerlidir.

Onlar yaşasınlar ve ona Saba altınından verilsin. Onun için sürekli dua etsinler. Bütün gün onu kutsasınlar.

Ülkenin her yerinde tahıl bolluğu olsun. Meyvesi Lübnan gibi dalgalansın. Toprağın çayırı gibi serpilip gelişsin.

Adı sonsuza dek dursun. Güneş durdukça adı dursun. İnsanlar onun tarafından kutsansın. Bütün uluslar ona kutsanmış desinler.

İsrael'in Tanrısı, Yahve Tanrı'ya övgüler olsun. Şaşılacak işler yapan yalnızca O’dur.

O'nun yüce adına sonsuza dek övgüler olsun! Bütün yeryüzü O’nun yüceliğiyle dolsun! Amin ve amin.

Böylece Yişay oğlu David'in duası sona erer.