Mezmurlar — 88. Kapitel

Korahoğulları’nın mezmuru - İlahi - Müzik şefi için - “Mahalat Leannot” makamında - Ezrahlı Heman Maskili Ey Yahve, kurtuluşumun Tanrısı, gündüz ve gece senin önünde yakardım.

Duam senin önüne gelsin. Yakarışıma kulağını eğ.

Çünkü canım sıkıntılarla dolu. Hayatım Şeol'e yaklaştı.

Çukura inenler arasında sayılıyorum. Yardımcısı olmayan biri gibiyim,

ölüler arasına ayrılmış, artık hatırlamadığın, Mezarda yatan öldürülmüşler gibiyim. Onlar senin elinden ayrılmıştır.

Beni en derin çukura, en karanlık derinliklerde koydun.

Gazabının ağırlığı üzerimdedir. Bütün dalgalarınla beni ezdin. Selah.

Dostlarımı benden aldın. Beni onlara iğrenç kıldın. Kapatıldım ve kaçamıyorum.

Kederden gözlerim sönüyor. Her gün seni çağırdım, ey Yahve. Ellerimi sana açtım.

Harikalarını ölülere mi göstereceksin? Göçüp gitmiş olan ruhlar mı kalkıp seni övecek? Selah.

Sevgi dolu iyiliğin mezarda, sadakatin yıkım diyarında mı ilan edilir?

Harikaların karanlıkta, sadakatin unutulmuşluk diyarında mı bilinir?

Ama ben ey Yahve, sana yakardım. Sabahleyin duam huzuruna gelir.

Ey Yahve, canımı neden reddediyorsun? Neden yüzünü benden gizliyorsun?

Gençliğimden beri dertliyim ve ölmeye hazırım. Senin dehşetlerine katlanırken, şaşkınım.

Şiddetli öfken üzerime çöktü. Dehşetlerin beni yok etti.

Bütün gün su gibi çevremi sardılar. Beni tamamen içine aldılar.

Sevgiliyi, dostu benden uzaklaştırdın, dostlarım da karanlıktadır.