Nehemya — 7. Kapitel

Duvar yapılıp kapıları takıldığında, kapı bekçileri, ezgiciler ve Levililer atandığında,

kardeşim Hanani'yi ve kale valisi Hananya'yı Yeruşalem'in başına koydum. Çünkü o sadık bir adamdı ve birçoklarından daha çok Tanrı'dan korkardı.

Onlara, “Güneş ısınana kadar Yeruşalem kapıları açılmasın. Onlar nöbet tutarken kapıları kapatsınlar, siz de sürgüleyin. Yeruşalem sakinlerinin bekçilerini, herkes kendi nöbetinde, herkes evinin yakınında olacak şekilde atayın.” dedim.

Kent geniş ve büyüktü; ama içindeki halk azdı ve evler yapılmamıştı.

Tanrım, ileri gelenleri, yöneticileri ve halkı bir araya toplayıp soyağacına göre saymayı yüreğime koydu. İlk çıkanların soy kütüğünü buldum ve içinde şunların yazılı olduğunu gördüm:

Bunlar, Babil Kralı Nebukadnetsar'ın sürmüş olduğu sürgünlerden çıkan ve Yeruşalem'e ve Yahuda'ya, hepsi kendi kentlerine dönen il çocuklarıydı.

Zerubbabel, Yeşua, Nehemya, Azarya, Raamiya, Nahamani, Mordekay, Bilşan, Misperet, Bigvay, Nehum ve Baana ile birlikte geldiler. İsrael halkından olan adamlarının sayısı:

Paroş'un çocukları: İki bin yüz yetmiş iki.

Şefatya'nın çocukları: Üç yüz yetmiş iki.

Arah'ın çocukları: Altı yüz elli iki.

Yeşua ve Yoav'ın çocuklarından Pahatmoav'ın çocukları: İki bin sekiz yüz on sekiz.

Elam'ın çocukları: Bin iki yüz elli dört.

Zattu'nun çocukları: Sekiz yüz kırk beş.

Zakkay'ın çocukları: Yedi yüz altmış.

Binnuy'un çocukları: Altı yüz kırk sekiz.

Bebay'ın çocukları: Altı yüz yirmi sekiz.

Azgad'ın çocukları: İki bin üç yüz yirmi iki.

Adonikam'ın çocukları: Altı yüz altmış yedi.

Bigvay'ın çocukları: İki bin altmış yedi.

Adin'in çocukları: Altı yüz elli beş.

Ater'in çocukları: Hizkiya'dan doksan sekiz.

Haşum'un çocukları: Üç yüz yirmi sekiz.

Bezay'ın çocukları: Üç yüz yirmi dört.

Harif'in çocukları: Yüz on iki.

Givon'un çocukları: Doksan beş.

Beytlehem ve Netofa halkı: Yüz seksen sekiz.

Anatot halkı: Yüz yirmi sekiz.

Beyt Azmavet halkı: Kırk iki.

Kiryat Yearim, Kefira ve Beerot halkı: Yedi yüz kırk üç.

Rama ve Geva halkı: Altı yüz yirmi bir.

Mikmas halkı: Yüz yirmi iki.

Beytel ve Ay halkı: Yüz yirmi üç.

Öbür Nevo halkı: Elli iki.

Öbür Elam halkı: Bin iki yüz elli dört.

Harim'in çocukları: Üç yüz yirmi.

Eriha'nın çocukları: Üç yüz kırk beş.

Lod, Hadid ve Ono'nun çocukları: Yedi yüz yirmi bir.

Senaah'ın çocukları: Üç bin dokuz yüz otuz.

Kâhinler: Yeşua evinden, Yedaya'nın çocukları: Dokuz yüz yetmiş üç.

İmmer'in çocukları: Bin elli iki.

Paşhur'un çocukları: Bin iki yüz kırk yedi.

Harim'in çocukları: Bin on yedi.

Levililer: Yeşua'nın çocukları, Kadmiel'in çocukları, Hodevah'ın çocukları: Yetmiş dört.

Ezgiciler: Asaf'ın çocukları: Yüz kırk sekiz.

Kapı bekçileri: Şallum'un çocukları, Ater'in çocukları, Talmon'un çocukları, Akkuv'un çocukları, Hatita'nın çocukları, Şobay'ın çocukları: Yüz otuz sekiz.

Tapınak hizmetkârları: Ziha'nın çocukları, Hasupa'nın çocukları, Tabbaot'un çocukları,

Keros'un çocukları, Sia'nın çocukları, Padon'un çocukları,

Levana'nın çocukları, Hagava'nın çocukları, Salmay'ın çocukları,

Hanan'ın çocukları, Giddel'in çocukları, Gahar'ın çocukları,

Reaya'nın çocukları, Retsin'in çocukları, Nekoda'nın çocukları,

Gazzam'ın çocukları, Uzza'nın çocukları, Paseah'ın çocukları,

Besay'ın çocukları, Meunim'in çocukları, Nefuşesim'in çocukları,

Bakbuk'un çocukları, Hakupa'nın çocukları, Harhur'un çocukları,

Bazlit'in çocukları, Mehida'nın çocukları, Harşa'nın çocukları,

Barkos'un çocukları, Sisera'nın çocukları, Temah'ın çocukları,

Neziah'ın çocukları ve Hatifa'nın çocukları.

Solomon'un hizmetkârlarının çocukları: Sotay'ın çocukları, Soferet'in çocukları, Perida'nın çocukları,

Yala'nın çocukları, Darkon'un çocukları, Giddel'in çocukları,

Şefatya'nın çocukları, Hattil'in çocukları, Pokeret Hazevaim'in çocukları ve Amon'un çocukları.

Tapınaktaki bütün hizmetkârlar ve Solomon'un hizmetkârlarının çocukları üç yüz doksan iki kişiydi.

Tel Melah, Tel Harşa, Keruv, Addon ve İmmer'den çıkanlar şunlardı; ama atalar evlerini ve soylarını, İsrael'den olup olmadıklarını gösteremediler:

Delayah'ın çocukları, Tobiya'nın çocukları, Nekoda'nın çocukları: Altı yüz kırk iki.

Kâhinlerden: Hobayah'ın çocukları, Hakkots'un çocukları, Giladlı Barzillay'ın kızlarından karı alıp onların adıyla anılan Barzillay'ın çocukları.

Bunlar soy kütüklerini aradılar, ama bulamadılar. Bu yüzden yetkisiz kılınıp kâhinlikten çıkarıldılar.

Vali onlara, Urim ve Tummim ile hizmet etmek üzere bir kâhin çıkana dek en kutsal şeylerden yememelerini söyledi.

Topluluğun tamamı kırk iki bin üç yüz altmış kişiydi,

ayrıca yedi bin üç yüz otuz yedi erkek hizmetçileri ve kadın hizmetçileri, onların erkek ve kadın iki yüz kırk beş ezgcisi vardı.

Atları yedi yüz otuz altı, katırları iki yüz kırk beş,

Develeri dört yüz otuz beş, eşekleri altı bin yedi yüz yirmiydi.

Atalar evlerinin başları arasından bazıları işe katkıda bulundu. Vali hazineye bin darik altın, elli leğen ve beş yüz otuz kâhin giysisi verdi.

Atalar evlerinin başlarından bazıları işin hazinesine yirmi bin darik altın ve iki bin iki yüz mina gümüş verdi.

Halkın geri kalanının verdiği ise yirmi bin darik altın, iki bin mina gümüş ve altmış yedi kâhin giysisiydi.

Böylece kâhinler, Levililer, kapı bekçileri, ezgiciler, halktan bazıları, tapınak hizmetkârları ve bütün İsrael kendi kentlerinde oturdular. Yedinci ay gelince İsrael'in çocukları kendi kentlerindeydiler.