Özdeyişler — 25. Kapitel

Bunlar da Yahuda Kralı Hizkiya'nın adamlarının derlediği, Solomon'un özdeyişleridir.

Bir şeyi gizlemek Tanrı'nın yüceliğidir, ama kralların yüceliği bir şeyi açığa çıkarmaktır.

Göklerin yüksekliği ve yerin derinliği neyse, kralların yürekleri de araştırılamaz.

Cürufu gümüşten ayır, işlenecek madde ortaya çıkar.

Kötüleri kralın huzurundan uzaklaştır, böylece onun tahtı doğrulukta pekişir.

Kralın önünde kendini yüceltme, ya da büyüklerin arasında yer talep etme,

çünkü gözlerinle gördüğün beyin önünde aşağı indirilmendense, sana, “Buraya çık” denmesi daha iyidir.

Suçlamalarını mahkemeye getirmekte acele etme. Komşun seni utandırınca, sonunda ne yapacaksın?

Davanı komşunla tartış, ama başkasının güvenine ihanet etme.

Yoksa bunu duyan seni utandırır, kötü ünün senden bir daha ayrılmaz.

Yerinde söylenen söz, gümüş içinde dizilmiş altın elmalar gibidir.

Altın küpe, saf altından süs neyse, bilgenin azarı da söz dinleyen kulak için öyledir.

Hasat zamanıda karın soğuğu neyse, sadık bir haberci de kendisini gönderenlere öyledir, çünkü efendilerinin canını tazeler.

Yağmursuz bulutlar ve rüzgâr neyse, yalan armağanlarla övünen kişi de öyledir.

Hükümdar sabırla ikna edilir. Yumuşak dil kemiği kırar.

Bal buldun mu? Kendine yetecek kadar ye, yoksa çok yersen kusarsın.

Komşunun evinde ayağın seyrek bulunsun, yoksa bıkar ve senden nefret eder.

Komşusuna karşı yalancı tanıklık eden kişi, sopa, kılıç ya da sivri ok gibidir.

Sıkıntı zamanında sadakatsiz birine güvenmek, çürük dişe ya da topal ayağa benzer.

Soğuk havada giysilerini alan ya da sodaya sirke neyse, yüreği ağır olana ezgiler söyleyen kişi de öyledir.

Düşmanın acıkmışsa, yemesi için ona yiyecek ver. Susamışsa içmesi için ona su ver.

Çünkü onun başına korlar yığarsın, Yahve de seni ödüllendirir.

Kuzey rüzgârı yağmur getirir, iftiracı dil de yüzü öfkelendirir.

Kavgacı bir kadınla aynı evi paylaşmaktansa, damın köşesinde oturmak daha iyidir.

Susamış cana soğuk su nasılsa, uzak ülkeden gelen iyi haber de öyledir.

Bulandırılmış pınar ve kirletilmiş kuyu nasılsa, kötünün önünde çöken doğru kişi de öyledir.

Çok bal yemek iyi değildir, insanın kendi saygınlığını araması da onurlu değildir.

Ruhunu dizginlemeyen kişi, yıkılmış sursuz kent gibidir.