Özdeyişler — 31. Kapitel

Kral Lamuel'in sözleri— annesinin ona öğrettiği vahiy.

“Oğlum! Rahmimin oğlu! Adaklarımın oğlu!

Gücünü kadınlara, yollarını kralları yok eden şeylere verme.

Krallar için değildir, ey Lemuel, şarap içmek krallar için değildir, ne de beylere, 'Ağır içki nerede?' demek olmaz.

Yoksa içerler yasayı unuturlar, adaleti de düşkünler için saptırırlar.

Ağır içkiyi ölmeye yakın olana, şarabı canında acılık bulunanlara verin.

Bırak içsin, yoksulluğunu unutsun, artık sefaletini de hatırlamasın.

Ağzını dilsiz için, bütün kimsesizlerin davası için aç.

Ağzını aç, doğrulukla yargıla, yoksullara ve muhtaçlara adalet ver.”

Değerli bir kadını kim bulabilir? Onun değeri yakutların çok üstündedir.

Kocasının yüreği ona güvenir. Adamın kazancı eksik olmaz.

Kadın ona kötülük değil, hayatının tüm günlerinde iyilik eder.

Yün ve keten arar, istekli bir şekilde elleriyle çalışır.

Ticaret gemileri gibidir. Ekmeğini uzaktan getirir.

Daha geceyken kalkar, ev halkına yiyecek, hizmetçi kızlarına paylarını verir.

Bir tarlayı gözüne kestirir ve satın alır. Ellerinin ürünüyle bağ diker.

Belini güçle kuşatır, ellerini güçlendirir.

Ticaretinin kazançlı olduğunun farkındadır. Geceleyin kandili sönmez.

Ellerini örekeye koyar, elleri iği tutar.

Yoksullara kollarını açar, evet, muhtaca ellerini uzatır.

Ev halkı için kardan korkmaz, çünkü bütün ev halkı kırmızıyla kuşanmıştır.

Kendisine halılar yapar, giysileri ince keten ve mordur.

Kocası ülkenin ihtiyarları arasında otururken, kent kapısında saygı görür.

Keten giysiler yapar ve satar, tüccara kuşaklar teslim eder.

Güç ve saygınlık onun giysisidir. Geleceğe güler.

Ağzını bilgelikle açar. Hoş öğüt onun dilindedir.

Ev halkının işlerine iyi bakar, tembellik ekmeği yemez.

Çocukları ayağa kalkar ve ona kutsanmış der. Kocası da onu över:

“Birçok kadın soylu işler yapar, ama sen hepsinden üstünsün.”

Çekicilik aldatıcıdır, güzellik de boştur, ama Yahve'den korkan kadın övülür.

Ellerinin ürününden ona verin! İşleri onu kent kapısında övsün!