Özdeyişler — 9. Kapitel

Bilgelik evini yaptı. Yedi sütununu oydu.

Etini hazırladı. Şarabını karıştırdı. Sofrasını da kurdu.

Genç kızlarını gönderdi. Kentin en yüksek yerlerinden çağırıyor:

“Saf olan kimse, buraya gelsin!” Anlayıştan yoksun olana şöyle diyor:

“Gel, ekmeğinden biraz ye, karıştırdığım şaraptan biraz iç!

Saflık yollarını bırakın da yaşayın. Anlayış yolunda yürüyün.”

Alaycıyı düzelten aşağılanmaya davetiye çıkarır. Kötü kişiyi azarlayan hakarete davetiye çıkarır.

Alaycıyı azarlama, yoksa senden nefret eder. Bilge kişiyi azarlarsan, seni sever.

Bilge kişiyi eğit, daha da bilge olur. Doğru insana öğret, öğrenmesi çoğalır.

Yahve korkusu bilgeliğin başlangıcıdır. Kutsal Olan'ın bilgisi anlayıştır.

Benim sayemde günlerin katlanacak. Hayatının yılları artacak.

Eğer bilgeysen, kendin için bilgesin. Eğer alay edersen, bunu yalnız kendin çekersin.

Akılsız kadın gürültücüdür, düzensizdir ve bir şey bilmez.

Evinin kapısında, kentin yüksek yerlerinde bir sandalyede oturur,

yoldan geçenlere, kendi yollarına doğru gidenlere çağırmak için,

“Saf olan buraya gelsin.” anlayıştan yoksun olan insana şöyle der:

“Çalıntı su tatlıdır. Gizlice yenilen yemek hoştur.”

Ama o kişi, göçüp giden ruhların orada olduğunu bilmez, kadının konukları Şeol'ün derinliklerindedir.