Solomon'un Ezgisi — 5. Kapitel

Bahçeme girdim, kız kardeşim, gelinim. Baharatımla mürümü topladım; balımla peteğimi yedim; sütümle şarabımı içtim. Dostlar Yiyin, ey dostlar! İçin, evet, bol bol için, ey sevgililer.

Uyuyordum, ama yüreğim uyanıktı. Kapıyı çalan sevgilimin sesi: “Aç bana, kız kardeşim, aşkım, güvercinim, lekesizim; çünkü başım çiyle dolu, saçlarım da gecenin nemiyle.”

Entarimi çıkardım. Gerçekten giymeli miyim? Ayaklarımı yıkadım. Gerçekten onları kirletmeli miyim?

Sevgilim elini sürgü deliğinden içeri uzattı. Kalbim onun için çarpıyordu.

Sevgilime kapıyı açmak için kalktım. Ellerimden mür damladı, parmaklarımdan aktı, sürgü tokmakları üzerine.

Sevgilime açtım; ama sevgilim ayrılıp gitmişti. O konuşurken ben kendimden geçmiştim. Onu aradım, ama bulamadım. Onu çağırdım, ama o yanıt vermedi.

Kentte dolaşan bekçiler beni buldular. Beni dövdüler, beni yaraladılar. Sur bekçileri üzerimden şalımı alıp götürdüler.

Size ant içiriyorum, ey Yeruşalem kızları, eğer sevgilimi bulursanız, ona aşktan bitkin olduğumu söyleyin.

Kadınların en güzeli, senin sevgilin öteki sevgililerden nasıl daha iyidir? Senin sevgilin öteki sevgililerden nasıl daha iyidir ki, bize böyle ant içiriyorsun?

Sevgilim beyaz ve kızıldır. On binler arasında en iyisidir.

Başı en saf altına benzer. Saçları gür, kuzgun gibi siyahtır.

Gözleri akarsu kenarındaki güvercinler gibidir, sütle yıkanmış, mücevher gibi takılmış.

Yanakları güzel kokulu çiçeklik gibidir, güzel kokular yığınlarıyla. Dudakları zambaklar gibidir, mür yağı damlatır.

Elleri beril kakmalı altın yüzükler gibidir. Gövdesi safirlerle kaplı fildişi işi gibidir.

Bacakları saf altın ayaklıklar üzerine yerleştirilmiş mermer sütunlar gibidir. Görünüşü Lübnan gibidir, sedirler kadar harikadır.

Ağzı tatlıdır; evet, her yönüyle sevimlidir. Bu benim sevgilimdir ve bu benim dostumdur, ey Yeruşalem kızları.