Solomon'un Ezgisi — 7. Kapitel

Sandaletler içinde ayakların ne güzel, ey bey kızı! Yuvarlak kalçaların mücevher gibi, usta ellerinin işi.

Vücudun yuvarlak bir kadeh gibi, karışık şaraptan yoksun değil. Belin zambaklarla süslenmiş bir buğday yığını gibi.

İki memen sanki bir çift geyik vayrusu, ikiz ceylan yavrusu.

Boynun fildişi kulesine benzer. Gözlerin Batrabbim Kapısı yanındaki Heşbon havuzları gibi. Burnun Damaskus'a bakan Lübnan Kulesi gibi.

Üzerindeki başın Karmel gibi. Başındaki saçlar mora çalıyor. Kral senin kaküllerine tutsak oldu.

Zevkler için, sen ne güzelsin, ne hoşsun, ey aşk!

Bu senin boyun palmiye ağacına benzer, memelerin onun meyvesi gibi.

“Hurma ağacına çıkayım, meyvesini tutayım.” dedim. Memelerin asma salkımları gibi olsun, soluğunun kokusu da elma gibi.

Ağzın en iyi şarap gibi, sevgilim için kolayca akan, uyuyanların dudaklarından kayan.

Ben sevgiliminim. Onun arzusu banadır.

Gel, sevgilim! Kıra çıkalım. Köylerde geceleyelim.

Sabahleyin erkenden bağlara çıkalım. Asma tomurcuk verdi mi, çiçeği açtı mı, narlar çiçeklendi mi görelim. Orada sana sevgimi vereceğim.

Adamotları hoş koku saçıyor. Kapılarımızın önünde Taze ve kuru her çeşit değerli meyve var, onları senin için sakladım, ey sevgilim.