Titus — 1. Kapitel

Tanrı’nın hizmetkârı ve Yeşua Mesih’in elçisi Pavlus, Tanrı’nın seçilmişlerinin imanı için ve tanrısallık gerçeğinin bilgisine göre,

yalan söylemeyen Tanrı’nın zamanın başlangıcından önce vaat ettiği sonsuz hayat umuduyla,

Kurtarıcımız Tanrı’nın buyruğuyla bana emanet edilen bildiride Tanrı, kendi sözünü, ancak kendi zamanında açıklamıştır.

Ortak imanımıza göre öz oğlum Titus’a Baba Tanrı’dan ve Kurtarıcımız Efendi Yeşua Mesih’ten lütuf, merhamet ve esenlik olsun.

Eksiklikleri düzene sokman ve sana buyurduğum gibi her kente ihtiyarlar ataman için seni Girit’te bıraktım.

İhtiyar eleştirilecek bir yanı olmayan, tek karılı biri olsun. Çocukları imanlı olmalı, ahlaksızlıkla suçlanan ya da asi davranışlar sergileyen çocuklar olmamalı.

Çünkü gözetmen, Tanrı evinin kâhyası olarak, lekesiz olmalı. Kendini beğenmiş, tez öfkelenen, şarap düşkünü, zorba, haksız kazanç peşinde koşan açgözlü biri olmamalı.

Tersine konuksever, iyiliksever, aklı başında, adil, kutsal, kendine hâkim biri olmalı.

Sağlam öğretide teşvik edebilmek ve karşı çıkanları ikna edebilmek için öğretişe göre güvenilir söze tutunmalı.

Çünkü asi, boşboğaz ve aldatıcı birçok kimse var. Özellikle sünnet yanlıları bunlardandır.

Ağızlarının kapatılması gerek. Haksız kazanç uğruna, öğretmemeleri gereken şeyler öğreterek bazı evleri tümüyle yıkıyorlar.

Onlardan biri, kendi peygamberlerinden biri, “Giritliler hep yalancıdır, azgın canavarlar, tembel oburlardır” demiştir.

Bu tanıklık doğrudur. Bu nedenle, Yahudi masallarına, gerçekten sapan adamların buyruklarına kulak asmamaları ve imanda sağlam durmaları konusunda onları keskin bir dille uyar.

Temiz olanlar için her şey temizdir, ama kirli ve imansız olanlar için hiçbir şey temiz değildir. Çünkü onların hem düşünceleri hem de vicdanları kirlenmiştir.

Tanrı’yı bildiklerini açıkça söylerler, ama yaptıklarıyla O’nu inkâr ederler. İğrenç, söz dinlemez ve hiçbir iyi iş için uygun değildirler.