Yuhanna — 1. Kapitel

Başlangıçta Söz vardı ve Söz Tanrı'yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı.

O, başlangıçta Tanrı’yla birlikteydi.

Her şey O’nun aracılığıyla oldu. Olmuş olanların hiçbiri O'nsuz olmadı.

Hayat O’ndaydı ve hayat insanların ışığıydı.

Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu yenemedi.

Tanrı tarafından gönderilen Yuhanna adlı bir adam geldi.

O tanıklık amacıyla, ışık hakkında tanıklık edip herkes onun aracılığıyla iman etsin diye geldi.

Kendisi ışık değildi, ama ışık hakkında tanıklık etsin diye gönderildi.

Herkesi aydınlatan gerçek ışık dünyaya geldi.

O, dünyadaydı, dünya O’nun aracılığıyla yaratıldı, ama dünya O’nu tanımadı.

Kendininkilere geldi, ama kendininkiler O’nu kabul etmedi.

Ancak kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine, Tanrı’nın çocukları olma hakkını verdi.

Onlar ne kandan, ne bedenin isteğinden ne de insan isteğinden değil, ama Tanrı’dan doğdular.

Söz beden olup aramızda yaşadı. Biz O’nun yüceliğini, Baba’nın, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğlu’un yüceliğini gördük.

Yuhanna O’nun hakkında tanıklık etti. Yüksek sesle şöyle dedi: “‘Benden sonra gelen benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı’ dediğim kişi işte budur.”

O’nun doluluğundan hepimiz lütuf üzerine lütuf aldık.

Çünkü Yasa Moşe aracılığıyla verildi. Lütuf ve gerçek Yeşua Mesih aracılığıyla gerçekleşti.

Tanrı’yı hiç kimse hiçbir zaman görmedi. Baba’nın bağrında olan biricik Oğul O’nu ilan etti.

Yahudiler Yuhanna’ya, “Sen kimsin?” diye sormak için Yeruşalem’den kâhinlerle Levililer’i gönderdiklerinde Yuhanna’nın tanıklığı şöyleydi.

İnkâr etmeden açıkça, “Ben Mesih değilim” dedi.

“Öyleyse kimsin? Eliya mısın?” diye sordular o da, “Değilim” dedi. “Sen o peygamber misin?” “Hayır” diye karşılık verdi.

Bunun üzerine ona, “Sen kimsin? Bizi gönderenlere geri götürebileceğimiz bir yanıt ver. Kendin hakkında ne diyorsun?” dediler.

Yuhanna, “Peygamber Yeşaya’nın dediği gibi, ‘Efendi’nin yolunu düzleyin’ diye çölde haykıranın sesiyim ben” dedi.

Gönderilenler Ferisiler’dendi.

Ona, “Eğer Mesih, Eliya ya da o peygamber değilsen, neden vaftiz ediyorsun?” diye sordular.

Yuhanna onlara şu karşılığı verdi: “Ben suyla vaftiz ediyorum, ama aranızda tanımadığınız biri duruyor.

Benden sonra gelen, benden üstündür. Ben O’nun çarığının bağını çözmeye layık değilim.”

Bu şeyler, Yuhanna’nın vaftiz ettiği Yarden'in ötesindeki Beytanya’da oldu.

Yuhanna ertesi gün Yeşua’nın kendisine doğru geldiğini gördü ve şöyle dedi: “İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu!

Kendisi için, ‘Benden sonra benden üstün biri geliyor, çünkü O benden önce vardı’ diye bildirdiğim kişi budur.

Ben O’nu tanımıyordum, ama İsrael’in O’nu tanıması için suyla vaftiz ederek geldim.”

Yuhanna tanıklık edip dedi: “Ruh’un gökten güvercin gibi indiğini ve O’nun üzerinde durduğunu gördüm.

Ben O’nu tanımıyordum, ama suyla vaftiz etmem için beni gönderen bana, ‘Ruh’un kimin üzerine inip durduğunu görürsen, Kutsal Ruh’ta vaftiz eden O’dur’ dedi.

Ben de gördüm ve ‘Tanrı’nın Oğlu budur’ diye tanıklık ediyorum.”

Yine ertesi gün Yuhanna iki öğrencisiyle birlikte ayakta duruyordu.

Yeşua yürürken Yuhanna O'na bakıp, “İşte, Tanrı Kuzusu!” dedi.

Onun söylediğini duyan iki öğrenci Yeşua’nın ardından gittiler.

Yeşua dönüp onların ardından geldiklerini görünce, “Ne arıyorsunuz?” dedi. O’na, “Rabbuni, nerede kalıyorsun?” dediler. ‘Rabbuni’ öğretmenim diye tercüme edilir.

Onlara, “Gelin ve görün” dedi. Gelip O’nun nerede kaldığını gördüler ve o gün O’nunla kaldılar. Yaklaşık onuncu vakitti.

Yuhanna’yı duyup Yeşua’nın ardından giden iki kişiden biri Simon Petrus’un kardeşi Andreas’tı.

Andreas ilkin kendi kardeşi Simon’u buldu ve ona, “Mesih’i bulduk!” dedi. Mesih, meshedilmiş diye tercüme edilir.

Onu Yeşua’ya götürdü. Yeşua ona baktı, “Sen Yuhanna oğlu Simon’sun. Adın Kefas olacak” dedi. Kefas kaya diye tercüme edilir.

Yeşua, ertesi gün Galile’ye gitmeye karar verdi. Filipus’u bulup ona, “Ardımdan gel” dedi.

Filipus, Andreas ve Petrus’un kenti olan Beytsayda’dandı.

Filipus, Natanel’i buldu ve ona, “Moşe’nin Yasa’da bildirdiği ve peygamberlerin de hakkında yazdığı kişiyi, Yosef oğlu Nasıralı Yeşua’yı bulduk” dedi.

Natanel ona, “Nasıra’dan iyi bir şey çıkabilir mi?” dedi. Filipus ona, “Gel de gör” dedi.

Yeşua, Natanel’in kendisine doğru geldiğini gördü ve onun hakkında, “İşte, kendisinde hile olmayan gerçek bir İsraelli!” dedi.

Natanel O’na, “Beni nereden tanıyorsun?” dedi. Yeşua ona, “Filipus seni çağırmadan önce incir ağacının altındayken seni gördüm” dedi.

Natanael O’na, “Rabbuni, sen Tanrı’nın Oğlu’sun! Sen İsrael’in Kralı’sın!” dedi.

Yeşua ona, “Sana, ‘Seni incir ağacının altında gördüm’ dediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha büyük şeyler göreceksin!” dedi.

Ona, “Size doğrusunu söyleyeyim, bundan sonra göğün açıldığını ve Tanrı’nın meleklerinin İnsanoğlu’nun üzerine yükselip indiklerini göreceksiniz” dedi.