خانهکتاب مقدس: تورات، زبور و انجیل › Özdeyişler 19

Özdeyişler — 19. باب

عهد عتیق · 31 باب · 915 آیه

‹ 18. باب 20. باب › ‹ Mezmurlar Vaiz ›
Özdeyişler 19:1

Kendi dürüstlüğünde yürüyen yoksul, akılsız olup da dudakları sapık olandan iyidir.

Özdeyişler 19:2

Bilgisiz heves de, aceleci ayaklarla yolu kaçırmak da iyi değildir.

Özdeyişler 19:3

İnsanın akılsızlığı kendi yolunu yıkar, yüreği Yahve'ye karşı öfkelenir.

Özdeyişler 19:4

Servet birçok dost ekler, ama yoksul dostundan ayrılır.

Özdeyişler 19:5

Yalancı tanık cezasız kalmaz, yalanlar saçan özgür kalmaz.

Özdeyişler 19:6

Birçokları hükümdarın lütfunu diler, herkes hediye verenin dostudur.

Özdeyişler 19:7

Yoksulun bütün akrabaları ondan uzak durur, dostları ne kadar daha uzak duracaktır! Yalvarışlarla peşlerinden koşar, ama onlar gitmiştir.

Özdeyişler 19:8

Bilgelik edinen kendi canını sever. Anlayışı tutan iyilik bulur.

Özdeyişler 19:9

Yalancı tanık cezasız kalmaz. Yalan söyleyen yok olur.

Özdeyişler 19:10

İnce bir hayat akılsıza yakışmaz, hizmetçinin beylere hükmetmesi de hiç yakışmaz.

Özdeyişler 19:11

Sağduyu insanı yavaş öfkelendirir. Suçu görmezden gelmek onun yüceliğidir.

Özdeyişler 19:12

Kralın öfkesi aslanın kükremesine benzer, ama lütfu çayır üzerindeki çiğ gibidir.

Özdeyişler 19:13

Akılsız bir oğul babasının felaketidir. Bir kadının ağız kavgası kesintisiz bir damladır.

Özdeyişler 19:14

Ev ve zenginlik babalardan mirastır, ama sağduyulu kadın Yahve'dendir.

Özdeyişler 19:15

Tembellik derin bir uyku içine atar. Avare can açlık çeker.

Özdeyişler 19:16

Buyruğu tutan canını korur, ama kendi yollarını küçümseyen ölür.

Özdeyişler 19:17

Yoksula acıyan Yahve'ye ödünç verir, O da onu ödüllendirir.

Özdeyişler 19:18

Oğlunu terbiye et, çünkü umut var, onun ölümüne gönüllü ortak olma.

Özdeyişler 19:19

Öfkeli kişi cezasını çekmelidir, çünkü onu kurtarırsan, bunu tekrar yapman gerekir.

Özdeyişler 19:20

Öğüdü dinle, terbiyeyi kabul et ki, kendi sonunda bilge olasın.

Özdeyişler 19:21

İnsanın yüreğinde çok tasarılar vardır, ama Yahve'nin öğüdü galip gelir.

Özdeyişler 19:22

Kişiyi arzu edilir kılan şey iyiliğidir. Yoksul biri yalancıdan iyidir.

Özdeyişler 19:23

Yahve korkusu hayata, ardından doygunluğa götürür, o kişi dinlenir ve sıkıntı ona dokunmaz.

Özdeyişler 19:24

Tembel elini tabağa sokar, onu ağzına geri getirmek bile istemez.

Özdeyişler 19:25

Alaycıyı döv saf kişi sağduyu öğrenir, anlayışlı kişiyi azarla bilgi kazanır.

Özdeyişler 19:26

Babasını soyan ve annesini kovan kişi, utanca neden olan ve yüz karası getiren bir oğuldur.

Özdeyişler 19:27

Eğer öğüt dinlemeyi bırakırsan oğlum, Bilgi sözlerinden saparsın.

Özdeyişler 19:28

Bozuk tanık adaletle alay eder, kötülerin ağzı kötülük yutar.

Özdeyişler 19:29

Alaycılar için cezalar, akılsızların sırtı için dayaklar hazırdır.

ℹ️ متن: «Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC)» — © ۲۰۲۳–۲۰۲۵ اسماعیل سرینکن و eBible.org، بدون تغییر و با مجوز CC BY-ND 4.0 (منبع: ebible.org). ترجمه به زبان ترکی است. این بخش تنها برای آگاهی است؛ سایت نمایندهٔ هیچ نهاد دینی نیست.

✉️ عضویت در خبرنامه

مسیرها، رویدادها و نکات سفر جدید به ایمیل شما بیاید.