Ezra — 2. Bap

Şimdi bunlar, sürgün edilenlerin sürgününden çıkan ve Babil Kralı Nebukadnetsar'ın Babil'e götürmüş olduğu ve Yeruşalem ve Yahuda'ya, hepsi kendi kentlerine dönmüş olan il çocuklarıydı.

Zerubbabel, Yeşua, Nehemya, Seraya, Reelaya, Mordekay, Bilşan, Mispar, Bigvay, Rehum ve Baana ile birlikte geldiler. İsrael halkından adamlarının sayısı:

Paroş'un çocukları, iki bin yüz yetmiş iki.

Şefatya'nın çocukları, üç yüz yetmiş iki.

Arah'ın çocukları, yedi yüz yetmiş beş.

Pahatmoav'ın çocukları, Yeşua ve Yoav'ın çocuklarından, iki bin sekiz yüz on iki.

Elam'ın çocukları, bin iki yüz elli dört.

Zattu'nun çocukları, dokuz yüz kırk beş.

Zakkay'ın çocukları, yedi yüz altmış.

Bani'nin çocukları, altı yüz kırk iki.

Bebay'ın çocukları, altı yüz yirmi üç.

Azgad'ın çocukları, bin iki yüz yirmi iki.

Adonikam'ın çocukları, altı yüz altmış altı.

Bigvay'ın çocukları, iki bin elli altı.

Adin'in çocukları, dört yüz elli dört.

Hizkiya'dan Ater'in çocukları, doksan sekiz.

Bezay'ın çocukları, üç yüz yirmi üç.

Yora'nın çocukları, yüz on iki.

Haşum'un çocukları, iki yüz yirmi üç.

Gibbar'ın çocukları, doksan beş.

Beytlehem'in çocukları, yüz yirmi üç.

Netofa adamları, elli altı.

Anatot adamları, yüz yirmi sekiz.

Azmavet'in çocukları, kırk iki.

Kiryat Arim, Kefira ve Beerot'un çocukları, yedi yüz kırk üç.

Rama ve Geva'nın çocukları, altı yüz yirmi bir.

Mikmas adamları, yüz yirmi iki.

Beytel ve Ay adamları, iki yüz yirmi üç.

Nevo'nun çocukları, elli iki.

Magbiş'in çocukları, yüz elli altı.

Öbür Elam'ın çocukları, bin iki yüz elli dört.

Harim'in çocukları, üç yüz yirmi.

Lod, Hadid ve Ono'nun çocukları, yedi yüz yirmi beş.

Yeriha'nın çocukları, üç yüz kırk beş.

Senaa'nın çocukları, üç bin altı yüz otuz.

Kâhinler: Yeşua evinden Yedaya'nın çocukları, dokuz yüz yetmiş üç.

İmmer'in çocukları, bin elli iki.

Paşhur'un çocukları, bin iki yüz kırk yedi.

Harim'in çocukları, bin on yedi.

Levililer: Hodaviya'nın çocuklarından, Yeşua ve Kadmiel'in çocukları, yetmiş dört.

Ezgiciler: Asaf'ın çocukları, yüz yirmi sekiz.

Kapı nöbetçilerinin çocukları: Şallum'un çocukları, Ater'in çocukları, Talmon'un çocukları, Akkuv'un çocukları, Hatita'nın çocukları, Şovay'ın çocukları, hepsi yüz otuz dokuz.

Tapınak hizmetkârları: Ziha'nın çocukları, Hasupa'nın çocukları, Tavvaot 'un çocukları,

Keros'un çocukları, Siaha'nın çocukları, Padon'un çocukları,

Levanah'ın çocukları, Hagabah'ın çocukları, Akkuv'un çocukları,

Hagav'ın çocukları, Şamlay'ın çocukları, Hanan'ın çocukları,

Giddel'in çocukları, Gahar'ın çocukları, Reaya'nın çocukları,

Rezin'in çocukları, Nekoda'nın çocukları, Gazzam'ın çocukları,

Uzza'nın çocukları, Paseah'ın çocukları, Besay'ın çocukları,

Asnah'ın çocukları, Meunim'in çocukları, Nefisim'in çocukları,

Bakbuk'un çocukları, Hakupa'nın çocukları, Harhur'un çocukları,

Bazlut'un çocukları, Mehida'nın çocukları, Harşa'nın çocukları,

Barkos'un çocukları, Sisera'nın çocukları, Temah'ın çocukları,

Neziah'ın çocukları, Hatifa'nın çocukları.

Solomon'un hizmetkârlarının çocukları: Sotay'ın çocukları, Hassoferet'in çocukları, Peruda'nın çocukları,

Yaalah'ın çocukları, Darkon'un çocukları, Giddel'in çocukları,

Şefatya'nın çocukları, Hattil'in çocukları, Pokeret Haszevaim'in çocukları, Ami'nin çocukları.

Bütün tapınak görevlileri ve Solomon'un hizmetkârlarının çocukları üç yüz doksan iki kişiydi.

Tel Melah'tan, Tel Harşa'dan, Keruv'dan, Addan'dan ve İmmer'den çıkanlar bunlardı; ama atalar evlerini ve soylarını, İsrael'den olup olmadıklarını gösteremeyenler şunlardır:

Delaya'nın çocukları Toviya'nın çocukları, Nekoda'nın çocukları, altı yüz elli iki.

Kâhinlerin çocuklarından: Havaya'nın çocukları, Hakkots'un çocukları ve Giladlı Barzillay'ın kızlarından karı alıp onların adıyla anılan Barzillay'ın çocukları.

Bunlar soy kütüğüne kayıtlı olanlar arasında yerlerini aradılar, ama bulunamadılar; bu yüzden yetkisiz kılındılar ve kâhinlikten çıkarıldılar.

Vali onlara, bir kâhin Urim ve Tummim ile hizmet etmek üzere çıkana dek en kutsal şeylerden yememeleri gerektiğini söyledi.

Bütün topluluk toplam kırk iki bin üç yüz altmış kişiydi,

erkek hizmetçileri ve kadın hizmetçileri hariç, yedi bin üç yüz otuz yedi kişi vardı; iki yüz ezgi söyleyen erkek ve kadın vardı.

Atları yedi yüz otuz altı, katırları iki yüz kırk beş,

develeri dört yüz otuz beş, eşekleri altı bin yedi yüz yirmiydi.

Atalar ev başlarından bazıları, Yeruşalem'deki Yahve'nin evine geldiklerinde, Tanrı'nın evini yerine kurmak için gönüllü bağışta bulundular.

Güçlerine göre iş hazinesine altmış bir bin darik altın, beş bin mina gümüş ve yüz kâhin giysisi verdiler.

Böylece kâhinler, Levililer ve halkın bir kısmı, ezgiciler, kapıcılar ve tapınak görevlileri kendi kentlerinde, bütün İsraelliler de kendi kentlerinde oturdular.