İbraniler — 11. Bap

Şimdi iman, umut edilen şeylerin güvencesi, görünmeyen şeylerin kanıtıdır.

Eskiler bununla beğeni kazandılar.

Evrenin Tanrı’nın sözüyle kurulduğunu, böylece görülenlerin görünmeyenlerden meydana geldiğini iman sayesinde anlıyoruz.

İmanla Habel Tanrı’ya Kain’den daha üstün bir kurban sundu ve bunun aracılığıyla kendisinin doğru olduğuna dair tanıklık verildi, Tanrı onun armağanları hakkında tanıklık etti; ve bu sayede, ölmüş olduğu halde, hâlâ konuşmaktadır.

Hanok ölümü tatmamak üzere imanı sayesinde götürüldü ve bulunamadı. Çünkü Tanrı onu almıştı. Çünkü alınmadan önce Tanrı’yı hoşnut eden biri olduğuna tanıklık edildi.

İman olmadan Tanrı’yı hoşnut etmek imkânsızdır. Çünkü Tanrı’ya gelen kişi, O’nun var olduğuna ve kendisini arayanları ödüllendirdiğine inanmalıdır.

İman sayesinde Noa, henüz görünmeyen olaylarla ilgili uyarıldı. Tanrısal korkuyla harekete geçti, ev halkını kurtarmak için bir gemi hazırladı. Bununla dünyayı yargıladı ve imana göre olan doğruluğun mirasçısı oldu.

İman sayesinde Avraham miras olarak alacağı yere gitmek üzere çağrıldığında, itaat etti. Nereye gittiğini bilmeden yola çıktı.

İman sayesinde vaat diyarında, kendinin olmayan bir ülkede, bir yabancı olarak yaşadı. Aynı vaadin ortak mirasçıları olan İshak ve Yakov’la birlikte çadırlarda oturdu.

Çünkü temelleri olan, mimarı ve yapıcısı Tanrı olan kenti arıyordu.

İman sayesinde, Sarah bile hamile kalmak için güç buldu. Vaat edeni sadık saydığından ileri yaşına rağmen bir çocuk dünyaya getirdi.

Bu nedenle, bedeni ölmüş hükmündeki bir adamdan, gökyüzündeki yıldızlar kadar çok, deniz kıyısındaki kum kadar sayısız bir soy yetişti.

Bunların hepsi imanlı olarak öldüler. Vaatlere kavuşamadan onları uzaktan görüp kucakladılar. Yeryüzünde yabancı ve misafir olduklarını açıkça dile getirdiler.

Çünkü böyle konuşanlar bir yurt aradıklarını açıkça ortaya koyuyorlar.

Gerçi çıktıkları ülkeyi düşünselerdi, geri dönmek için yeterince zamanları olurdu.

Ama onlar daha üstün bir yeri -yani göksel yurdu- arzuluyorlardı. Bunun içindir ki, Tanrı onların Tanrısı olarak anılmaktan utanmıyor. Çünkü onlar için bir kent hazırladı.

Avraham denendiği zaman imanla İshak’ı kurban olarak sundu. Vaatleri memnuniyetle almış olan, tek doğan oğlunu kurban ediyordu.

Ona, “Senin soyun İshak’la sürecek” demişti.

Bunun için, Tanrı’nın ölüleri bile diriltebileceğini düşündü. Böylece İshak’ı simgesel şekilde ölümden geri aldı.

İman sayesinde İshak, Yakov’la Esav’ı gelecek olaylarla ilgili olarak kutsadı.

Yakov ölürken iman sayesinde Yosef’in oğullarının her birini kutsadı, değneğinin ucuna yaslanarak tapındı.

Yosef ölümü yaklaştığında iman sayesinde İsrael'in çocuklarının ayrılışını anlattı ve kemikleri hakkında talimat verdi.

Moşe doğduğunda annesi babası imanla onu üç ay sakladılar. Çünkü çocuğun güzel olduğunu gördüler ve kralın buyruğundan korkmadılar.

Moşe büyüdüğünde iman sayesinde firavunun kızının oğlu olarak anılmayı reddetti.

Bir süreliğine günahın sefasını sürmektense, Tanrı’nın halkıyla birlikte hakaret görmeyi tercih etti.

Mesih uğruna aşağılanmayı Mısır hazinelerinden daha büyük zenginlik saydı. Çünkü ödüle bakıyordu.

Kralın gazabından korkmadan imanla Mısır’dan ayrıldı. Çünkü görünmez Olan’ı görür gibi dayandı.

İlk doğanları yok edenin kendilerine dokunmaması için imanla Pesah’ı tuttu ve kanını serpti.

İman sayesinde karadan geçermiş gibi Kızıldeniz’den geçtiler. Mısırlılar aynı şeyi yapmaya kalkıştıklarında boğuldular.

İsraelliler yedi gün boyunca Yeriha surları çevresinde döndükten sonra, imanları sayesinde surlar yıkıldı.

Fahişe Rahav casusları dostça kabul ettiği için imanı sayesinde itaatsizlerle birlikte mahvolmadı.

Daha ne diyeyim? Gidyon, Barak, Şimşon, Yiftah, David, Samuel ve peygamberlerden söz etsem, buna zaman yetmez.

İmanları sayesinde krallıkları ele geçirdiler, adaleti sağladılar, vaat edilenlere kavuştular, aslanların ağzını kapadılar.

Ateşin gücünü söndürdüler. Kılıcın ağzından kaçtılar. Zayıflıkta güç buldular, savaşta güçlendiler ve yabancı orduları kaçırdılar.

Kadınlar dirilen ölülerini geri aldılar. Başkalarıysa daha iyi bir dirilişe kavuşmak için salıverilmeyi kabul etmeyerek işkence gördüler.

Diğerleri alaya alınıp kırbaçlandı, hatta zincire vurulup zindana atıldı.

Taşlandılar. Biçilerek parçalandılar. Denendiler. Kılıçtan geçirilip öldürüldüler. Koyun postu, keçi postu içinde dolaştılar. Yoksulluk çektiler, sıkıntı gördüler, düşmanca davranışlara maruz kaldılar.

Dünya onlara layık değildi. Çöllerde, dağlarda, mağaralarda, yerin yarıklarında dolanıp durdular.

Bunların hepsi, imanla ilgili böyle bir tanıklığa sahip oldukları halde, hiçbiri vaadi almadılar.

Bizden ayrı olarak kusursuz kılınmasınlar diye, Tanrı bize daha üstün bir şey sağlamıştır.