Mezmurlar — 22. Bap

Müzik şefi için - “Tan Geyiği” makamında - David’in mezmuru Tanrım, Tanrım, beni neden bıraktın? Neden bana yardım etmekten, iniltimin sözlerinden bu kadar uzaksın?

Tanrım, gündüz çağırıyorum ama yanıt vermiyorsun, geceleyin ve sessiz kalmıyorum.

Oysa sen kutsalsın, meskenini İsrael'in övgüleri üzerine kurarsın.

Atalarımız sana güvendi. Güvendiler ve sen de onları kurtardın.

Sana seslendiler ve kurtuldular. Sana güvendiler ve hayal kırıklığına uğramadılar.

Ama toprak kurduyum ben, insan değilim, insanların yüz karasıyım, halkın hor gördüğü biri.

Beni görenlerin hepsi benimle alay ediyor. Dudaklarıyla beni aşağılıyorlar. Başlarını sallayıp şöyle diyorlar:

“Yahve’ye güvendi. Onu kurtarsın. Madem ondan hoşlanıyor, onu kurtarsın bakalım!”

Oysa beni rahimden sen çıkardın. Ana kucağındayken güvenmemi sağladın.

Ana rahminden sana teslim edildim. Doğumumdan beri Tanrım sensin.

Benden uzak durma, çünkü sıkıntı yakın. Çünkü yardım edecek kimse yok.

Birçok boğalar beni kuşattı. Başan'ın güçlü boğaları çevremi sardı.

Bana karşı ağızlarını sonuna kadar açıyorlar, avını parçalayan aslanlar gibi kükrüyorlar.

Su gibi dökülüyorum. Bütün kemiklerim eklemlerinden çıktı. Yüreğim balmumu gibi, içimde eriyor.

Gücüm çömlek parçası gibi kurudu. Dilim damağıma yapışıyor. Beni ölüm toprağına yatırdın.

Çünkü köpekler çevremi sardı. Kötüler sürüsü beni kuşattı. Ellerimi ve ayaklarımı deldiler.

Bütün kemiklerimi sayabilirim. Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.

Giysilerimi aralarında paylaşıyorlar. Elbisem için kura çekiyorlar.

Ama sen, ey Yahve, uzak durma! Sensin benim yardımcım. Bana yardım etmek için acele et!

Canımı kılıçtan, değerli hayatımı köpeğin gücünden kurtar.

Aslanın ağzından kurtar beni! Evet, beni yaban öküzlerinin boynuzlarından kurtardın.

Adını kardeşlerime duyuracağım. Topluluğun ortasında seni öveceğim.

Ey Yahve'den korkanlar, O’nu övün! Ey Yakov soyu, O'nu yüceltin! Ey İsrael soyu, O'ndan korkun!

Çünkü O, mazlumun sıkıntısını küçümsemedi, tiksinmedi. Yüzünü de ondan gizlemedi; ama mazlum O’na seslenince, O sesini duydu.

Büyük toplulukta övgüm sendendir. O’ndan korkanların önünde adaklarımı yerine getireceğim.

Alçakgönüllüler yiyip doyacak. O’nu arayanlar Yahve'ye şükredecekler. Yürekleriniz sonsuza dek yaşasın.

Yeryüzünün bütün uçları hatırlayacak ve Yahve’ye dönecek. Ulusların bütün soyları senin önünde tapınacaklar.

Çünkü krallık Yahve’nindir. Uluslar üzerinde hükümdar O’dur.

Dünyanın bütün zenginleri yiyecek ve tapınacaklar. Toprağa inen herkes O’nun önünde eğilecek, canını hayatta tutamayanlar bile.

Gelecek kuşaklar O’na hizmet edecek. Sonraki kuşaklara Efendi anlatılacak.

Gelip O'nun doğruluğunu henüz doğmamış halka bildirecekler. Çünkü bunu O yaptı.