Mezmurlar — 40. Kapitel

Müzik şefi için - David’in mezmuru Yahve’yi sabırla bekledim. Bana döndü ve feryadımı duydu.

Beni korkunç bir çukurdan, balçıktan çıkardı, ayaklarımı bir kaya üzerinde durdurdu. Ayakta durabileceğim sağlam bir yer verdi.

Ağzıma yeni bir ezgi, Tanrımız’a bir övgü ilahisi koydu. Birçokları bunu görüp korkacak, ve Yahve’ye güvenecekler.

Ne mutlu Yahve’ye güvenen insana, kibirlilere, yalana sapanlara saygı duymayana.

Ey Yahve, Tanrım, yaptığın harikalar, bize yönelik düşüncelerin ne çoktur. Onlar sana geri bildirilemezler. İlan edip anlatmak istesem, sayılamayacak kadar çoktur.

Kurban ve sunuyu istemedin. Kulaklarımı açtın. Yakmalık sunu ve günah sunusunu da istemedin.

O zaman şöyle dedim: “İşte geldim. Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır.

İsteğini yerine getirmekten zevk alırım, ey Tanrım. Yasan yüreğimin içindedir.”

Büyük toplulukta doğruluk müjdesini ilan ettim. İşte, dudaklarımı mühürlemeyeceğim, ey Yahve, sen bilirsin.

Doğruluğunu yüreğimin içinde saklamadım. Sadakatini ve kurtuluşunu ilan ettim. Sevgi dolu iyiliğini ve gerçeğini büyük topluluktan gizlemedim.

Sevecen merhametlerini benden esirgeme, ey Yahve. Sevgi dolu iyiliğin ve gerçeğin beni hep korusun.

Çünkü sayısız kötülük çevremi sardı. Suçlarım beni ele geçirdi, artık başımı kaldıramıyorum. Onlar başımdaki saçlardan daha çoktur. Yüreğim beni bıraktı.

Ey Yahve, beni kurtarmaya razı ol. Ey Yahve, tez yardımıma koş.

Canımı almanın yolunu arayanlar, hepsi hayal kırıklığına uğrayıp utansınlar. Acı çekmemden zevk duyanlar, geri dönüp rezil olsunlar.

Bana, “Oh! Oh” çekenler utançlarından perişan olsunlar.

Seni arayanların hepsi sende sevinip coşsunlar. Kurtarışını sevenler sürekli şöyle söylesin: “Yahve yücelsin!”

Ama ben yoksul ve muhtacım. Efendim beni düşünsün. Sen benim yardımcım ve kurtarıcımsın. Gecikme, ey Tanrım.