Özdeyişler — 5. Kapitel

Oğlum, bilgeliğime dikkat et. Anlayışıma kulağını çevir,

böylelikle sağgörüyü tutasın, dudaklarınla bilgiyi koruyasın.

Zina eden kadının dudakları bal damlatır. Ağzı yağdan yumuşaktır,

ama sonu pelin otu kadar acıdır, iki ağızlı kılıç kadar keskindir.

Ayakları ölüme iner. Adımları doğrudan Şeol'e götürür.

Hayat yolunu düşünmez. Yolları çarpıktır ve bunu bilmez.

Şimdi oğullarım, beni dinleyin. Ağzımın sözlerinden ayrılmayın.

Yolunuzu o kadından uzaklaştırın. Evinin kapısına yaklaşmayın,

yoksa onurunuzu başkalarına, yıllarınızı da zalime verirsiniz,

yoksa yabancılar servetinizle ziyafet çekerler, emekleriniz başka bir adamın evini zengin eder.

Sonunda, etin ve bedenin tükendiğinde, inlersin,

ve şöyle dersin, “Uyarıdan ne kadar da nefret ettim, yüreğim azarlanmayı küçümsedi.

Öğretmenlerimin sesini dinlemedim, ne de beni eğitenlere kulağımı çevirdim.

Halkın ve topluluğun arasında tam bir yıkımın eşiğine geldim.”

Suyu kendi sarnıcından, akan suyu kendi kuyundan iç.

Pınarların sokaklara, akarsuların meydanlara mı taşsın?

Onlar seninle birlikte yabancılar için değil, yalnız senin için olsunlar.

Pınarın kutsansın. Gençliğinin karısıyla sevin.

Sevimli geyik, zarif bir ceylan gibi, onun memeleri seni daima doyursun. Hep onun sevgisiyle cezbedil.

Oğlum, neden zina eden bir kadınla büyülenesin, başka birini kucaklayasın?

Çünkü insanın yolları Yahve'nin gözü önündedir. O onun bütün yollarını sınar.

Kötülerin kötü işleri kendini tuzağa düşürür. Kendi günahının ipleri onu sımsıkı tutar.

Eğitim eksikliğinden ölecek, ahmaklığının büyüklüğünden yoldan sapacak.