1. Korintliler — 15. باب

Şimdi kardeşler, size müjdelediğim, sizin de kabul ettiğiniz, üzerinde durduğunuz Müjde'yi duyuruyorum.

Size müjdelediğim söze sımsıkı tutunursanız, onun aracılığıyla kurtulursunuz. Yoksa boşuna iman etmiş olursunuz.

Çünkü her şeyden önce, benim de aldığımı size ilettim: Mesih, Kutsal Yazılar'a göre günahlarımız için öldü,

gömüldü, Kutsal Yazılar'a göre üçüncü gün dirildi.

Kefas’a, sonra Onikiler’e göründü.

Daha sonra beş yüzden fazla kardeşe aynı anda göründü. Bunların çoğu hâlâ hayatta, bazılarıysa uyudular.

Sonra Yakov’a, ardından bütün elçilere göründü,

son olarak da vakitsiz doğan bir çocuğu andıran bana da göründü.

Çünkü ben elçilerin en küçüğüyüm. Tanrı’nın topluluğuna zulmettiğim için elçi adıyla çağrılmaya bile layık değilim.

Ama ne isem, Tanrı’nın lütfuyla oyum. Bana verilen lütfu boşuna değildi, ama hepsinden çok ben çalıştım. Ancak ben değil, benimle olan Tanrı’nın lütfu.

Öyleyse, ister ben, ister onlar, böyle duyuruyoruz, siz de böyle iman ettiniz.

Şimdi, Mesih’in ölümden dirildiği duyuruluyorsa, nasıl oluyor da aranızdan bazıları ölülerin dirilişi yoktur diyor?

Ama ölülerin dirilişi yoksa, Mesih de dirilmemiştir.

Eğer Mesih dirilmemişse, bildirimiz de imanınız da boştur.

O zaman bizler de Tanrı’nın yalancı tanıkları bulunmuş oluyoruz. Çünkü Tanrı’nın Mesih’i dirilttiğine tanıklık ettik. Eğer ölülerin dirilişi yoksa, Tanrı Mesih’i de diriltmemiştir.

Çünkü ölülerin dirilişi yoksa, Mesih de dirilmemiştir.

Mesih dirilmemişse imanınız boştur, siz de hâlâ günahlarınızın içindesiniz.

O zaman Mesih’te olup uyuyanlar da mahvoldular.

Eğer yalnızca bu hayat için Mesih’e umut bağlamışsak, herkesten çok acınacak durumdayız.

Ama Mesih, gerçekten ölümden dirilmiştir. O, uyuyanların ilk ürünüdür.

Çünkü ölüm bir insan aracılığıyla geldiği gibi, ölülerin dirilişi de bir insan aracılığıyla geldi.

Çünkü herkes Adem’de nasıl ölüyorsa, herkes Mesih’te diriltilecektir.

Ama her biri kendi sırasıyla: İlk ürün olarak Mesih, sonra O’nun gelişinde Mesih’e ait olanlar.

O zaman Mesih her yönetimi, her yetkiyi, her gücü ortadan kaldırıp Krallığı Baba Tanrı’ya teslim edince, son gelmiş olacak.

Çünkü bütün düşmanları ayaklarının altına serilene dek Mesih’in hüküm sürmesi gerekir.

Yok edilecek son düşman ölümdür.

Çünkü, “Tanrı her şeyi O’nun ayaklarının altına tabi kıldı.” Ama, “Her şey tabi kılındı” dediğinde, her şeyi kendisine tabi kılanın dışında olduğu açıktır.

Her şey O’na tabi olduğunda, Oğul’un kendisi de her şeyi kendisine tabi kılana tabi olacaktır. Öyle ki, Tanrı her şeyde her şey olsun.

Yoksa ölüler için vaftiz edilenler ne yapsınlar? Eğer ölüler hiç diriltilmiyorsa, neden ölüler için vaftiz ediliyorlar?

Neden biz her saat tehlikede bulunuyoruz?

Sizden dolayı Efendimiz Mesih Yeşua’da olan övüncümün hakkı için her gün ölüyorum.

Eğer insansal amaçlar için Efes’te canavarlarla savaştımsa, bunun bana ne faydası olur? Eğer ölüler diriltilmiyorsa, “Yiyip içelim, nasıl olsa yarın öleceğiz.”

Aldanmayın! “Kötü arkadaşlıklar, iyi ahlakı bozar.”

Doğrulukla uyanın ve günah işlemeyin. Çünkü bazılarının Tanrı bilgisi yok. Bunu utanasınız diye söylüyorum.

Ama biri diyecek ki, “Ölüler nasıl dirilir?” ve “Nasıl bir bedenle gelirler?”

Ey akılsız, kendi ektiğin şey ölmedikçe dirilmez.

Ektiğin şey, olacak bedeni değil, belki buğdayın ya da başka bir türün çıplak tanesini ekersin.

Ama Tanrı ona dilediği gibi bir beden, her tohuma kendine özgü bir beden verir.

Her et aynı değildir. İnsan eti başka, hayvan eti başka, balık eti başka, kuş eti başkadır.

Göksel bedenler vardır, dünyasal bedenler vardır. Göksel olanların görkemi başka, dünyasal olanların başkadır.

Güneşin görkemi başka, ayın görkemi başka, yıldızların görkemi başkadır. Görkem açısından yıldız yıldızdan ayrıdır.

Ölülerin dirilmesi de böyledir. Beden çürüyebilir olarak ekilir, çürümez olarak diriltilir.

Gözden düşmüş olarak ekilir, görkemle diriltilir. Zayıf olarak ekilir, güçlü olarak diriltilir.

Doğal bir beden olarak ekilir, ruhsal bir beden olarak diriltilir. Doğal beden olduğu gibi, ruhsal beden de vardır.

Yazılmış olduğu gibi: “İlk insan Adem yaşayan bir can oldu.” Son Adem hayat veren ruh oldu.

Ancak önce ruhsal olan değil, doğal olandır, sonra ruhsal olandır.

İlk insan yeryüzünden, topraktan yaratılmıştır. İkinci insan gökten gelen Efendi’dir.

Topraktan yaratılmış olan nasılsa, topraktan yaratılmış olanlar da öyledir; göksel olan nasılsa, göksel olanlar da öyledir.

Topraktan yaratılmış olanın suretinde doğduğumuz gibi, göksel olanın da suretini taşıyalım.

Şimdi ey kardeşler, söylemek istediğim, et ve kan Tanrı’nın Krallığı'nı miras alamaz. Çürüyen de çürümezliği miras almaz.

İşte, size bir sır bildiriyorum. Hepimiz uyumayacağız.

Son boru çalınınca hepimiz bir anda, göz açıp kapayıncaya dek değiştirileceğiz. Çünkü boru çalacak ve ölüler çürümez olarak dirilecek ve biz de değiştirileceğiz.

Çünkü bu çürüyen beden çürümezliği, bu ölümlü beden ölümsüzlüğü giyinmelidir.

Ama bu çürüyen beden çürümez olduğunda, bu ölümlü ölümsüzlüğü giyindiğinde, o zaman yazılmış olan gerçekleşecek: “Ölüm zaferle yutuldu.”

“Ey Hades zaferin nerede? Ey ölüm dikenin nerede?”

Ölümün dikeni günahtır ve günahın gücü Kutsal Yasa’dır.

Ama Efendimiz Yeşua Mesih aracılığıyla bize zafer veren Tanrı’ya şükürler olsun!

Bu nedenle, sevgili kardeşlerim, kararlı ve sarsılmaz olun, Efendi’nin işinde her zaman artışta olun, çünkü Efendi'nin yolunda verdiğiniz emeğin boş olmadığını biliyorsunuz.