1. Tarihler — 16. باب

Tanrı'nın Sandığı'nı içeri getirip David'in onun için kurmuş olduğu çadırın ortasına koydular. Tanrı'nın önünde yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundular.

David yakmalık sunuyu ve esenlik sunularını sunmayı bitirince, halkı Yahve'nin adıyla kutsadı.

İsraelliler'in her birine, hem erkek hem de kadın, herkese birer somun ekmek, birer parça et ve birer kuru üzüm pestili verdi.

Levililer'den bazılarını Yahve'nin Sandığı önünde hizmet etmek, İsrael'in Tanrısı Yahve'yi anmak, O'na şükretmek ve O'nu övmek için atadı:

Baş Asaf, onun ikincisi olan Zekariya, sonra Yeiel, Şemiramot, Yehiel, Mattitya, Eliav, Benaya, Obed Edom ve Yeiel, telli çalgılar ve çenklerle; Asaf da yüksek ses çıkaran zillerle;

Benaya ve Yahaziel kâhinler, sürekli olarak, Tanrı'nın Antlaşma Sandığı'nın önünde borularla.

O zaman David, ilk olarak o gün Asaf ve kardeşleri eli aracılığıyla Yahve'ye şükretme işini verdi.

Yahve'ye şükredin. Adını çağırın. Yaptıklarını halklar arasında bildirin.

O'na ezgiler söyleyin. O'na övgüler sunun. Bütün şaşılası işlerini anlatın.

Kutsal adıyla övünün. Yahve'yi arayanların yüreği sevinsin.

Yahve'yi ve O'nun gücünü arayın. Daima O'nun yüzünü arayın.

O'nun yaptığı şaşılası işlerini, O'nun harikalarını ve ağzının hükümlerini hatırlayın,

Ey hizmetkârı İsrael'in soyu, ey seçilmişleri, Yakov'un çocukları.

O, Tanrımız Yahve'dir. Hükümleri bütün yeryüzündedir.

Sonsuza dek antlaşmasını, bin kuşağa kadar buyurduğu sözünü,

Avraham'la yaptığı antlaşmayı, İshak'a olan andını hatırlayın.

Bunu Yakov'a bir yasa olarak, İsrael'e de ebedi bir antlaşma olarak onayladı.

“Size Kenan diyarını, mirasınızın payı olmak üzere vereceğim” dedi.

Siz sayıca az, evet, çok az ve orada yabancıyken,

ulustan ulusa, bir krallıktan başka bir halka dolaştınız.

Hiç kimsenin onlara kötülük etmesine izin vermedi. Evet, kralları onlar uğruna azarladı.

“Meshedilmişlerime dokunmayın! Peygamberlerime kötülük etmeyin!”

Ey bütün dünya, Yahve'ye ezgi söyleyin! Kurtarışını her gün gösterin.

Uluslar arasında görkemini, bütün halklar arasında şaşılası işlerini duyurun.

Çünkü Yahve büyüktür ve övgüye çok layıktır. Bütün ilâhlardan çok da O'ndan korkulmalıdır.

Çünkü halkların bütün ilâhları putlardır, ancak gökleri yaratan Yahve'dir.

O'nun önünde onur ve görkem vardır. Güç ve sevinç O'nun bulunduğu yerdedir.

Ey halkların soyları, Yahve'ye verin, yüceliği ve gücü Yahve'ye verin!

Yahve'ye adına yaraşır görkemi verin. Sunu getirin ve O'nun önüne çıkın. Kutsal giysiler içinde Yahve'ye tapının.

Ey bütün dünya O'nun önünde titreyin. Dünya da kurulmuştur, sarsılamaz.

Gökler sevinsin, yeryüzü coşsun! Uluslar arasında, “Yahve hüküm sürüyor!” desinler.

Deniz ve onun doluluğu gürlesin! Kırlar ve içindekilerin hepsi sevinçle coşsun!

Orman ağaçları Yahve'nin önünde sevinçle ezgi söyleyecekler, çünkü O yeryüzüne hükmetmeye geliyor.

Yahve'ye şükredin, çünkü O iyidir, çünkü O'nun sevgi dolu iyiliği sonsuza dek sürer.

Söyleyip deyin, “Kurtar bizi, kurtuluşumuzun Tanrısı! Bizi bir araya topla ve uluslardan kurtar, senin kutsal adına şükretmek, övgünle övünmek için.”

İsrael'in Tanrısı Yahve, sonsuzluktan sonsuza dek övülsün. Bütün halk, “Amin” dedi ve Yahve'ye övgüler sundu.

Bunun üzerine Asaf'ı ve kardeşlerini, her günkü işlerin gerektirdiği gibi, sürekli olarak sandığın önünde hizmet etsinler diye, Yahve'nin Antlaşma Sandığı'nın önünde;

ve Obed Edom'u ve altmış sekiz akrabasını; Yedutun oğlu Obed Edom'u ve Hosa'yı kapı bekçisi olarak bıraktı;

ve kâhin Sadok'u ve kâhin kardeşlerini, Givon'daki yüksek yerde bulunan Yahve'nin çadırının önünde;

Yahve'ye yakmalık sunular sunağında, Yahve'nin İsrael'e buyurduğu yasada yazılı olan her şeye göre, her sabah ve akşam sürekli olarak yakmalık sunular sunmak için;

ve onlarla birlikte Heman'ı, Yedutun'u ve adları anılan seçilmiş geri kalanları bıraktı, Yahve'ye şükretmek için, çünkü O'nun sevgi dolu iyiliği sonsuza dek sürer;

ve onlarla birlikte Heman ve Yedutun da; yüksek ses çıkaranlara borular ve ziller, ve Tanrı'nın ezgileri için çalgılar verdi, kapıda olmak üzere Yedut'un oğullarını da orada bıraktı.

Bütün halk, her biri kendi evine gitti; David de evini kutsamak için geri döndü.