Hâkimler — 17. باب

Efraim'in dağlık bölgesinde Mika adında bir adam vardı.

Annesine şöyle dedi: “Senden alınmış olan, hakkında lanet ettiğin, bunu kulaklarıma da söylediğin bin yüz gümüş, işte gümüş yanımda. Onu ben aldım.” Annesi, “Yahve oğlumu kutsasın!” dedi.

Bin yüz parça gümüşü annesine geri verdi, sonra annesi şöyle dedi: “Gümüşü oğlum için bir oyma suret ve bir dökme suret yapmak üzere tarafımdan Yahve'ye kesin bir şekilde adadım. Bu yüzden şimdi onu sana geri vereceğim.”

Parayı annesine geri verince, annesi iki yüz parça gümüş alıp bunları bir gümüşçüye verdi; o da bundan oyma bir suret ve dökme bir suret yaptı. Mika'nın evindeydi.

Mika denen adamın ilâhlar evi vardı; bir efod ve terafim yaptı ve oğullarından birini kutsadı, o da kendisine kâhin oldu.

O günlerde İsrael'de kral yoktu. Herkes kendi gözünde doğru olanı yapardı.

Beytlehem Yahuda'dan, Yahuda soyundan Levili bir genç vardı; ve orada yaşıyordu.

Adam bulabildiği bir yerde yaşamak üzere kentten, Beytlehem Yahuda'dan ayrıldı; yolculuk sırasında Efraim'in dağlık bölgesine, Mika'nın evine geldi.

Mika ona, “Nereden geldin?” dedi. Ona, “Ben Beytlehem Yahuda'dan bir Levili'yim ve yaşayacak bir yer arıyorum” dedi.

Mika ona, “Benimle otur, bana baba ve kâhin ol” dedi, “Sana yılda on parça gümüş, bir elbise ve yiyeceğini vereceğim.” Böylece Levili içeri girdi.

Levili adamın yanında oturmaktan memnundu; genç adam da onun için oğullarından biri gibiydi.

Mika Levili'yi kutsadı ve genç adam onun kâhini oldu ve Mika'nın evindeydi.

Bunun üzerine Mika, “Kâhinim bir Levili olduğundan, Yahve'nin bana iyilik edeceğini artık biliyorum” dedi.