İbraniler — 3. باب

Bu nedenle, göksel çağrıya paydaş olan kutsal kardeşlerim, açıkça dile getirdiğimiz inancın elçisi ve başkâhini olan Yeşua’yı düşünün.

Moşe Tanrı’nın bütün evinde nasıl Tanrı’ya sadık kaldıysa, Yeşua da kendisini atayana sadıktır.

Çünkü evi yapan nasıl evden daha çok saygı görürse, Yeşua da Moşe’den daha büyük yüceliğe layık sayıldı.

Her evi yapan biri vardır, ama her şeyi yapan Tanrı’dır.

Gerçekten de Moşe, sonradan söylenecek olan şeylere tanıklık etmek üzere Tanrı’nın bütün evinde bir hizmetkâr olarak sadıktı.

Ancak Mesih, O’nun evi üzerinde Oğul olarak sadıktır. Eğer güvenimizi ve yücelttiğimiz umudu sonuna dek sıkı tutarsak, O’nun evi bizleriz.

Bu nedenle, Kutsal Ruh’un dediği gibi, “Bugün eğer O’nun sesini duyarsanız,

çölde sınanma gününde, başkaldırıda olduğu gibi, yüreğinizi katılaştırmayın.

Atalarınız beni orada sınayıp denediler. Ve kırk yıl boyunca işlerimi gördüler.

Bu nedenle o kuşaktan hoşnut değildim, ve dedim ki, ‘Yürekleri hep sapar ve onlar yollarımı bilmediler.

Gazabımda ant içtiğim gibi, dinlenmeme girmeyecekler.’”

Kardeşler, dikkat edin, hiçbirinizde diri Tanrı’dan uzaklaşan imansızlığın kötü yüreği bulunmasın.

Ancak, “Gün bugündür” denildikçe birbirinizi günden güne teşvik edin. Öyle ki, hiçbiriniz günahın aldatıcılığıyla katılaşmasın.

Çünkü güvenimizi başından sonuna dek sıkı tutarsak, Mesih’e paydaş olmuş oluruz.

Söylenmiş olduğu gibi, “Bugün O’nun sesini duyarsanız, başkaldırıda olduğu gibi yüreklerinizi katılaştırmayın.”

İşittikleri zaman başkaldıranlar kimlerdi? Moşe önderliğinde Mısır’dan çıkanların hepsi değil mi?

Kırk yıl boyunca kimlerden hoşnut değildi? Günah işleyip cesetleri çöle serilenlerden değil mi?

Dinlenmeme girmeyeceklerine dair itaat etmeyenlerden başka kime ant içti?

İmansızlıklarından ötürü içeri giremediklerini görüyoruz.