Mezmurlar — 35. باب

David’in mezmuru Ey Yahve, benimle çekişenlerle sen çekiş, bana karşı savaşanlarla sen savaş.

Küçük ve büyük kalkanı al, yardımım için ayağa kalk.

Mızrağı savur ve beni kovalayanları engelle. Canıma, “Senin kurtuluşun benim.” de.

Canımı almak isteyenler hayal kırıklığına uğrayıp rezil olsunlar. Bana kötülük düşünenler geri dönüp şaşkına dönsünler.

Rüzgârın önündeki saman çöpü gibi olsunlar, Yahve’nin meleği onları sürsün.

Yolları karanlık ve kaygan olsun, Yahve'nin meleği onların peşlerine düşsün.

Çünkü nedensiz yere benim için ağlarını çukurda gizlediler. Hiçbir sebep yokken canıma çukur kazdılar.

Habersiz yıkım üzerine gelsin. Gizlediği ağ kendisini yakalasın. O yıkımın içine kendisi düşsün.

Canım Yahve’de sevinç bulacak. O’nun kurtarışıyla sevinecek.

Bütün kemiklerim şöyle diyecek: “Senin gibisi var mı, ey Yahve, yoksulu kendisine göre çok güçlü olanın elinden, yoksulu, muhtacı soyguncudan kurtaran?”

Yalancı tanıklar ayağa kalkıyor. Bilmediğim şeyleri bana soruyorlar.

Canımı kederlendirmek için, iyiliğe karşı bana kötülük ediyorlar.

Ben ise, onlar hastalandıklarında çul kuşanırdım. Oruçla canımı alçaltırdım. Duam kendi bağrıma dönerdi.

Onlara dostum ya da kardeşimmiş gibi davranırdım. Annesi için yas tutan birisi gibi yas tutarak yere kapanırdım.

Ama benim sıkıntım karşısında sevindiler ve bir araya toplandılar. Saldırganlar bana karşı toplandılar ve ben bunu bilmiyordum. Bana saldırdılar ve durmadılar.

Ziyafetlerdeki kirli soytarılar gibi, bana dişlerini gıcırdattılar.

Ey Efendim, ne zamana dek bakacaksın? Canımı onların yok edişinden, hayatımı genç aslanlardan kurtar.

Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım. Kalabalığın ortasında seni öveceğim.

Düşmanlarım haksız yere bana karşı sevinmesinler; benden nedensiz yere nefret edenler, göz kırpmasınlar.

Çünkü onlar esenlikten söz etmezler, ama ülkenin sakin insanlarına karşı hileli sözler uydururlar.

Bana karşı ağızlarını sonuna kadar açtılar. “Oh! Oh! Gözümüz bunu gördü!” diyorlar.

Sen bunu gördün, ey Yahve. Sessiz kalma. Ey Efendim benden uzak durma.

Ey Tanrım, uyan, kalk ve savun beni! Ey Efendim, benim için gayrete gel!

Doğruluğuna göre beni haklı çıkar, ey Yahve Tanrım. Bana karşı sevinmelerine izin verme.

Yüreklerinde, “Oh! Dileğimiz buydu, onu yuttuk!” demesinler.

Felaketime sevinenler, hayal kırıklığına uğrayıp şaşkına dönsünler. Bana karşı kendilerini yüceltenler, utanç ve rezilliğe bürünsünler.

Haklı davamı destekleyenler, sevinçle haykırıp coşsunlar. Sürekli şöyle desinler: “Hizmetkârının bolluk içinde olmasından hoşlanan Yahve yücelsin!”

Dilim gün boyu senin doğruluğundan, övgülerinden söz edecek.