Romalılar — 2. باب

Bu nedenle sen, ey yargılayan insan, kim olursan ol, özrün yok. Çünkü başkasını yargıladığın şeyde kendini mahkûm ediyorsun. Ey yargıda bulunan sen, aynı şeyleri yapıyorsun.

Tanrı'nın yargısının, böyle şeyler yapanlara karşı gerçeğe göre olduğunu biliyoruz.

Böyle şeyler yapanları yargılayan ve aynısını yapan ey insan, Tanrı'nın yargısından kaçıp kurtulabileceğini mi sanıyorsun?

Yoksa O'nun iyiliğinin, hoşgörüsünün ve sabrının zenginliğini hor mu görüyorsun? Tanrı'nın iyiliğinin seni tövbeye yönelttiğini bilmiyor musun?

Katılığın ve tövbe etmeyen yüreğine göre, Tanrı’nın adil yargısının ortaya çıkacağı gazap günü için kendine gazap biriktiriyorsun.

Tanrı “herkese, yaptıklarına göre karşılık verecektir:”

Kararlılıkla iyilik edip yücelik, saygınlık ve ölümsüzlük arayanlara sonsuz hayat;

bencillere, gerçeğe uymayıp kötülüğe uyanlara ise öfke ve gazap,

kötülük eden her insanın canına, önce Yahudi’ye sonra Yahudi olmayana, sıkıntı ve ıstırap;

iyilik eden herkese, önce Yahudi’ye, sonra Yahudi olmayana, yücelik, saygınlık, esenlik verecektir.

Çünkü Tanrı taraf tutmaz.

Kutsal Yasa olmadan günah işleyenler Yasa olmadan da mahvolacaktır. Yasa altında günah işleyenler, Yasa tarafından yargılanacaktır.

Çünkü Tanrı katında doğru olanlar Yasa’yı işitenler değil, yerine getirenlerdir.

Kutsal Yasa’ya sahip olmayan uluslar Yasa’nın işlerini doğal olarak yaptıklarında, Yasa’ya sahip olmasalar da kendilerine yasa olmuş olur.

Böylece Yasa'nın işinin yüreklerinde yazılı olduğunu gösterirler. Vicdanları buna tanıklık eder. Düşünceleriyse onları ya suçlar ya da affeder.

Benim Müjdem’e göre Tanrı’nın insanların gizli şeylerini Yeşua Mesih aracılığıyla yargılayacağı gün böyle olacaktır.

Gerçekten de Yahudi adını taşıyor, Kutsal Yasa’ya dayanıp Tanrı’yla övünüyorsun.

Yasa’dan öğretilmiş olarak Tanrı'nın isteğini biliyor ve en üstün şeyleri onaylıyorsun,

Kutsal Yasa’yla bilginin ve gerçeğin suretine sahip olarak körlerin klavuzu, karanlıkta olanların ışığı,

akılsızların eğitmeni, çocukların öğretmeni olduğuna inanmışsın.

Öyleyse başkasına öğreten sen, kendine öğretmez misin? ‘‘Çalmayın’’ diye öğüt verirken, sen kendin çalar mısın?

“Zina etmeyin” diyen sen, kendin zina eder misin? Putlardan iğrenirken, tapınakları soyar mısın?

Kutsal Yasa’yla övünen sizler, Yasa’ya karşı gelerek Tanrı’yı aşağılar mısınız?

Tıpkı yazıldığı gibi, “Sizin yüzünüzden uluslar arasında Tanrı’nın adına küfrediliyor.”

Çünkü Yasa'yı tutuyorsan, sünnetli olmak gerçekten yararlıdır; ama Yasa'yı çiğnersen, sünnetin sünnetsizliğe dönmüştür.

Eğer sünnetsizler Yasa’nın buyruklarını tutarsa, sünnetli sayılmaz mı?

Öyleyse, bedence sünnetsiz olup da Yasa’yı uygulayan kişi, Yasa’ya ve bedende sünnete sahip olduğun halde Yasa’yı çiğneyen seni yargılamaz mı?

Çünkü dıştan Yahudi olan Yahudi değildir, aynı şekilde dıştan, bedensel sünnet de sünnet değildir.

Ancak içten Yahudi olan Yahudi’dir. Sünnet de yürektendir, harfte değil, ruhtadır; onun övgüsü insanlardan değil, Tanrı’dandır.