Sayılar — 13. باب

Yahve Moşe'ye şöyle konuştu:

“İsrael'in çocuklarına vereceğim Kenan ülkesini araştırsınlar diye adamlar gönder. Atalarının her oymağından bir adam göndereceksin, her biri aralarında bir bey olacak.”

Moşe Yahve'nin buyruğu uyarınca onları Paran Çölü'nden gönderdi. Hepsi İsrael'in çocuklarının başları olan adamlardı.

Adları şunlardı: Ruven oymağından Zakkur oğlu Şammua.

Şimon oymağından Hori oğlu Şafat.

Yahuda oymağından Yefunne oğlu Kalev.

İssakar oymağından Yosef oğlu İgal.

Efraim oymağından Nun oğlu Hoşea.

Benyamin oymağından Rafu oğlu Palti.

Zevulun oymağından Sodi oğlu Gaddiel.

Yosef oymağından, Manaşşe oymağından Susi oğlu Gaddi.

Dan oymağından Gemalli oğlu Ammiel.

Aşer oymağından Mikael oğlu Setur.

Naftali oymağından Vofsi oğlu Nahbi.

Gad oymağından Maki oğlu Geuel.

Moşe'nin ülkeyi araştırmak üzere gönderdiği adamların adları bunlardır. Moşe, Nun oğlu Hoşea'ya Yeşu adını verdi.

Moşe onları Kenan ülkesini araştırmak üzere gönderip şöyle dedi: “Güneyden bu tarafa gidin ve dağlık bölgeye çıkın.

Ülkenin nasıl olduğuna bakın; ve orada oturanlar, güçlü mü yoksa zayıf mı, az mı yoksa çok mu;

ve üzerinde oturdukları yer nasıl, iyi mi yoksa kötü mü, içinde oturdukları kentler nasıl, açık mı yoksa surlu mu;

ve toprağın nasıl, verimli mi yoksa zayıf mı, içinde ağaç var mı yoksa yok mu? Cesur olun ve memleketin ürününden biraz getirin.” Şimdi vakit üzüm turfandası zamanıydı.

Böylece çıkıp Zin Çölü'nden Rehov'a, Hamat'ın girişine kadar olan ülkeyi araştırdılar.

Güney yönünde ilerleyerek Hevron'a geldiler; Anak'ın çocukları Ahiman, Şeşay ve Talmay da oradaydı. (Hevron, Mısır'daki Soan'dan yedi yıl önce kurulmuştu.)

Eşkol Vadisi'ne geldiler ve oradan bir salkım üzüm ile birlikte bir dal kestiler ve onu iki adam sırıkta taşıdı. Biraz narlardan ve incirlerden de getirdiler.

İsrael'in çocuklarının oradan kestiği salkımlardan dolayı oraya Eşkol Vadisi denildi.

Kırk gün sonra ülkeyi araştırmaktan döndüler.

Paran Çölü'ne, Kadeş'e gidip Moşe'nin, Aron'un ve İsrael'in çocuklarının bütün topluluğunun yanına geldiler; ve onlara ve tüm topluluğa haber getirdiler. Onlara memleketin ürününü gösterdiler.

Bunu ona bildirip dediler: “Bizi gönderdiğin ülkeye vardık. Gerçekten süt ve bal akıyor ve bu da onun ürünüdür.

Ancak ülkede oturan halk güçlü, kentler surlu ve çok büyük. Üstelik Anak'ın çocuklarını da orada gördük.

Amalek Güney ülkesinde oturuyor. Hititler, Yebuslular ve Amorlular dağlık bölgede oturuyorlar. Kenanlılar deniz kıyısında ve Yarden kıyısı boyunca oturuyorlar.”

Kalev Moşe'nin önünde halkı susturdu ve şöyle dedi: “Hemen çıkıp orayı ele geçirelim; çünkü biz bunun üstesinden gelebiliriz!”

Ama onunla birlikte çıkan adamlar şöyle dediler: “O halka karşı çıkmaya gücümüz yetmez; çünkü onlar bizden daha güçlüdürler.”

Araştırdıkları ülke hakkında İsrael'in çocuklarına kötü haber getirdiler ve şöyle dediler: “Araştırmak için içinden geçtiğimiz ülke, içinde oturanları yiyip bitiren bir ülkedir; ve orada gördüğümüz insanların hepsi uzun boylu insanlardı.

Orada Nefilim'den gelen Anak'ın oğullarını Nefilim'i gördük. Kendi gözümüzde çekirgeler gibiydik ve onların gözünde de öyleydik.”