Yakov — 4. باب

Aranızdaki çatışmalar ve kavgalar nereden geliyor? Bedeninizin üyelerinde savaşan tutkularınızdan değil mi?

Arzu duyuyorsunuz, elde edemeyince öldürüyor, göz dikiyorsunuz. Çatışıp kavga ediyorsunuz. Sahip değilsiniz, çünkü dilemiyorsunuz.

İsteyince de alamıyorsunuz, çünkü yanlış niyetle, kendi zevkleriniz için kullanmak üzere istiyorsunuz.

Ey zina edenler, dünyayla dostluğun Tanrı’ya düşmanlık olduğunu bilmiyor musunuz? Dünyayla dost olmak isteyen, kendini Tanrı’ya düşman eder.

Yoksa Kutsal Yazı boşuna mı, “İçimizde yaşayan Ruh kıskançlıkla özler” diyor?

Ama daha çok lütuf verir. Bu nedenle, “Tanrı kibirlilere karşı durur, ama alçakgönüllülere lütfeder” der.

Bu nedenle Tanrı’ya tabi olun. İblis’e direnin, sizden kaçacaktır.

Tanrı’ya yaklaşın, O da size yaklaşacaktır. Ellerinizi temizleyin ey günahkârlar. Yüreklerinizi arındırın, ey çift fikirliler.

Kederlenin, yas tutup ağlayın. Gülüşünüz yasa, sevinciniz üzüntüye dönüşsün.

Efendi’nin önünde kendinizi alçaltın, O da sizi yükseltecektir.

Kardeşler, birbirinizi yermeyin. Kardeşini yeren ya da kardeşini yargılayan, Yasa’yı yermiş ve yargılamış olur. Ama Yasa’yı yargılarsan, Yasa’yı yerine getiren değil, yargıç olursun.

Tek Yasa koyucu vardır, kurtarmaya da mahvetmeye de gücü yeten O’dur. Sen kim oluyorsun ki, başkasını yargılıyorsun?

Gelin şimdi, “Bugün ya da yarın şu kente gidelim, orada bir yıl geçirelim, ticaret yapalım, kazanalım” diyen sizler,

oysa yarın hayatınızın nasıl olacağını bilmiyorsunuz. Hayatınız nedir ki? Kısa bir süre görünen, sonra kaybolup giden buğu gibisiniz.

Bunun yerine, ‘‘Eğer Efendi dilerse yaşayacağız, şunu ya da bunu yapacağız” demelisiniz.

Ama şimdi küstahlıklarınızla övünüyorsunuz. Bu tür övünmelerin hepsi kötüdür.

Bu nedenle, iyi olan şeyi yapmayı bilip de yapmayana günahtır.