Yeşaya — 43. باب

Ama şimdi ey Yakov, seni yaratan, ey İsrael, sana biçim veren Yahve şöyle diyor: “Korkma, çünkü seni kurtardım. Seni adınla çağırdım. Sen benimsin.

Sulardan geçtiğinde ben seninle olacağım, ırmakların içinden geçerken senin üzerine taşmayacak. Ateşin içinden yürürken yanmayacaksın, alev de seni yakmayacak.

Çünkü ben senin Tanrın Yahve'yim, İsrael'in Kutsalı, senin Kurtarıcın. Fidye olarak Mısır'ı, senin yerine Etiyopya'yı ve Seva'yı verdim.

Gözümde değerli ve saygın olduğun ve seni sevdiğim için, senin yerine insanları, hayatının yerine ulusları vereceğim.

Korkma, çünkü ben seninleyim. Senin soyunu doğudan getirip seni batıdan toplayacağım.

Kuzeye, 'Onları bırak' güneye de, 'Onları alıkoyma!' diyeceğim. 'Oğullarımı uzaklardan, kızlarımı da yeryüzünün uçlarından,

Adımla çağırılan ve yüceliğim için yarattığım, kendisine biçim verdiğim, evet yarattığım herkesi getir'” diyeceğim.

Gözleri olan kör halkı, kulakları olan sağırları dışarı çıkar.

Bütün uluslar bir araya toplansın, halklar da toplansın. İçlerinden kim bunu bildirebilir, bize eski şeyleri gösterebilir? Tanıklarını getirsinler ki, haklı çıksınlar, ya da duysunlar da “Bu doğrudur” desinler.

“Sizler benim tanıklarımsınız” diyor Yahve, “Seçmiş olduğum hizmetkârımla birlikte; ta ki beni tanıyıp da inanasınız ve benim O olduğumu anlayasınız. Benden önce Tanrı yoktu, benden sonra da olmayacaktır.

Ben kendim Yahve'yim. Benden başka kurtarıcı yok.

Ben bildirdim, ben kurtardım ve ben gösterdim; aranızda yabancı bir ilâh yoktur. Bu nedenle sizler benim tanıklarımsınız” diyor Yahve, “Ve ben Tanrı'yım.

Evet, gün gün olduğundan beri ben O'yum. Elimden kurtarabilecek kimse yok. Ben işleyeceğim ve buna kim engel olabilir?”

Kurtarıcınız, İsrael'in Kutsalı Yahve şöyle diyor: “Sizin uğrunuza Babil'e gönderdim, Keldaniler'i, sevinç duydukları gemilerinde kaçak olarak, onların hepsini indireceğim.

Kutsalınız, İsrael'in Yaratıcısı, Kralınız Yahve benim.”

Denizde yol, ve güçlü sularda yol açan,

savaş arabasını ve atı, orduyu ve yiğidi ortaya çıkaran (onlar birlikte yatıyorlar, kalkmayacaklar; onlar söndüler, fitil gibi söndüler) Yahve şöyle diyor:

“Geçmiş şeyleri anmayın, eski şeyleri düşünmeyin.

İşte yeni bir şey yapacağım. Artık ortaya çıkıyor. Bilmiyor musunuz? Hatta çölde yol, bozkırda ırmaklar yapacağım.

Kır hayvanları, çakallar ve devekuşları beni sayacaklar; çünkü halkıma, seçtiklerime içirmesi için çölde su, bozkırda da ırmaklar veriyorum,

o halk ki, övgülerimi ilan etsinler diye, ona kendim için biçim verdim.

Yine de beni çağırmadın ey Yakov; ama sen benden usandın ey İsrael.

Yakmalık sunular olarak bana koyunlarından birini getirmedin, kurbanlarınla da beni onurlandırmadın. Ben sana sunularla yük olmadım, günnükle de seni usandırmadım.

Bana parayla şeker kamışı almadın, kurbanlarının yağıyla da beni doyurmadın, ama günahlarını sırtıma yükledin. Kötülüklerinle beni usandırdın.

Ben kendi uğruma suçlarınızı silen benim; senin günahlarını da hatırlamayacağım.

Bana hatırlat. Gelin hep birlikte itiraz edelim. Davanı açıkla ki, haklı çıkasın.

İlk atan günah işledi, öğretmenlerin bana karşı suç işledi.

Bu yüzden kutsal yerin beylerini kirleteceğim; ve Yakov'u lanete, İsrael'i de aşağılanmaya döndüreceğim.”