Yeşaya — 63. باب

Bosra'dan boyalı giysilerle Edom'dan gelen bu kimdir? Giysilerinde görkemli, gücünün büyüklüğü içinde bu yürüyen kimdir? “O, doğrulukla konuşan, kurtarmakta kudretli olan benim.”

Neden giysilerin kırmızı, giysilerin de üzüm teknesini çiğneyeninki gibi?

“Çukurda üzümü tek başıma çiğnedim. Halklardan kimse yanımda değildi. Evet, onları öfkemle çiğnedim, gazabımla da ezdim. Kanı giysilerime sıçradı, ve bütün giysilerimi kirlettim.

Çünkü öç alma günü yüreğimdeydi, fidye ile kurtardıklarımın yılı da gelmişti.

Baktım ve yardım edecek kimse yoktu; destek olacak kimsenin olmayışına da şaştım. Bu yüzden kendi kolum bana kurtuluş getirdi. Kendi öfkem bana destek oldu.

Öfkemle halkları çiğnedim, gazabımla da onları sarhoş ettim. Kanlarını yeryüzüne döktüm.”

Yahve'nin sevgi dolu iyiliklerini, övgülerini, Yahve'nin bize verdiği her şeye, İsrael evine olan büyük iyiliğine, merhametlerine ve sevgi dolu iyiliklerinin çokluğuna göre anlatacağım.

Çünkü, “Gerçekten onlar benim halkım, hile yapmayacak çocuklardır” dedi; böylece onların Kurtarıcısı oldu.

Bütün sıkıntılarında O sıkıntı çekti, ve huzurunda duran melek onları kurtardı. Sevgisiyle ve acımasıyla onları fidye ile kurtardı. Onları taşıdı, eskiden beri de onları taşıdı.

Ama isyan ettiler, Kutsal Ruhu'nu da kederlendirdiler. Bu yüzden döndü ve onların düşmanı oldu, ve kendisi onlara karşı savaştı.

Sonra eski günleri, Moşe'yi ve halkını anımsadı ve şöyle dedi: “Onları sürüsünün çobanlarıyla birlikte denizden çıkaran nerede? Kutsal Ruhu'nu aralarına koyan nerede?”

Görkemli kolunu Moşe'nin sağında kim durdurdu? Kim önlerinde suları yararak kendisine sonsuz bir ad yaptı?

Onları bozkırdaki bir at gibi, derinliklerden, tökezlemeden kim geçirdi?

Vadiye inen hayvanlar gibi, Yahve'nin Ruhu onları dinlendirdi. Böylece kendine görkemli bir ad yapmak için halkına yol gösterdin.

Gökten aşağı bak ve kutsallığının ve görkeminin konutundan gör. Gayretin ve kudretli işlerin nerede? Yüreğinin hasreti ve şefkatin bana karşı kısıtlandı.

Çünkü sen bizim Babamız'sın, Avraham bizi tanımasa da, İsrael bizi kabul etmese de. Sen, ey Yahve, bizim Babamız'sın. Sonsuzluktan beri adın Kurtarıcımız'dır.

Ey Yahve, neden bizi yollarından saptırıyorsun, ve yüreğimizi de korkundan katılaştırıyorsun? Hizmetkârların uğruna, mirasının oymakları uğruna geri dön.

Kutsal halkın onu kısa bir süre için mülk edindi. Düşmanlarımız senin kutsal yerini çiğnediler.

Hiçbir zaman üzerlerinde hüküm sürmediğin, adınla çağrılmamış olanlar gibi olduk.