Yona — 2. باب

O zaman Yona, balığın karnından Tanrısı Yahve'ye dua etti.

Ve dedi: “Sıkıntımın içinden Yahve'yi çağırdım. Bana yanıt verdi. Şeol'ün karnından haykırdım. Sen benim sesimi duydun.

Çünkü beni derinliklere, denizlerin yüreğine attın. Seller çevremi sardı. Bütün dalgaların ve dev dalgaların üzerimden geçti.

'Senin gözünden kovuldum, ama yine de kutsal tapınağına bakacağım' dedim.

Sular beni canıma kadar kuşattı. Derinlik çevremi sardı. Yosunlar başıma dolandı.

Dağların diplerine indim. Yeryüzü bana sonsuza dek yasaklandı; ama sen hayatımı çukurdan çıkardın, ey Tanrım Yahve.”

“Canım içimde bayıldığında, Yahve'yi hatırladım. Duam sana, kutsal tapınağına ulaştı.

Boş putlara bakanlar kendi merhametlerini terk ederler.

Ama ben sana şükran sesiyle kurban sunacağım. Adamış olduğumu ödeyeceğim. Kurtuluş Yahve'ye aittir.”

O zaman Yahve balığa konuştu ve balık Yona'yı kuru toprağa kustu.