1. Petrus — 2. Chapter

Bunun için her türlü kötülüğü, hileyi, ikiyüzlülüğü, kıskançlığı ve her türden kötü konuşmayı bir yana bırakın.

Eğer gerçekten Efendi’nin iyiliğini tattıysanız, yeni doğan bebekler gibi, saf ruhsal sütü özleyin ki, onunla büyüyesiniz.

İnsanlar tarafından reddedilmiş, ama Tanrı’ya göre seçkin, değerli taşa, O’na gelin.

Siz de Yeşua Mesih aracılığıyla Tanrı’yı hoşnut eden ruhsal kurbanlar sunmak ve kutsal kâhinler topluluğu olmak üzere, diri taşlar olarak ruhsal konut olmak için bina olunuyorsunuz.

Çünkü Kutsal Yazı şunu içerir, “İşte, Siyon’a seçkin ve değerli bir köşe taşı koyuyorum. O’na iman eden düş kırıklığına uğramayacak.”

İman eden sizler için bu taş saygındır. Ama itaatsizler için, “Yapıcıların reddettiği taş köşenin baş taşı,”

ve, “Tökezleme taşı ve suç kayası oldu.” Çünkü onlar söze itaatsizlik ederek tökezlerler. Zaten bunun için atanmışlardır.

Ama siz seçilmiş bir soy, Kral’ın kâhinleri, kutsal ulus, Tanrı’nın kendisine ait bir halksınız. Sizi karanlıktan şaşılası ışığına çağıran Tanrı’nın harikalarını duyurmak için seçildiniz.

Eskiden halk değildiniz, ama şimdi Tanrı’nın halkısınız. Eskiden merhamete kavuşmamıştınız, şimdiyse merhamete kavuştunuz.

Ey sevgililer, yabancılar ve konuklar olarak cana karşı savaşan benliğin tutkularından kaçınmanızı rica ediyorum.

Uluslar arasında iyi davranışlar sergileyin. Öyle ki, kötülük yapanlarmışsınız gibi size karşı konuşsalar da, iyi işlerinizi görüp ziyaret gününde Tanrı’yı yüceltsinler.

Bu nedenle, Efendi adına insanlar arasında yetkili kılınmış her kuruma, gerek her şeyin üstünde olan krala, gerekse kötülük yapanları cezalandırmak ve iyilik yapanları onurlandırmak için kralın gönderdiği valilere tabi olun.

Çünkü Tanrı’nın isteği, akılsızların bilgisizliğini iyilik yaparak susturmanızdır.

Özgür insanlar olarak yaşayın, ancak özgürlüğünüzü kötülük perdesi olarak kullanmayın. Tanrı’nın hizmetkârları olarak yaşayın.

Bütün insanlara saygı gösterin. Kardeşsever olun. Tanrı’dan korkun. Krala saygı duyun.

Ey hizmetkârlar, efendilerinize tam bir saygıyla tabi olun. Yalnızca iyi ve yumuşak huylu olanlarına değil, kötü olanlarına da.

Çünkü bir kişi haksız yere acı çeker ve Tanrı bilinciyle acıya katlanırsa, övgüye değerdir.

Günah işleyip dövüldüğünüzde sabırla katlanırsanız, bunda ne yücelik var? Ama iyilik edip acıya sabırla katlanırsanız, bu, Tanrı katında övgüye değerdir.

Çünkü bunun için çağrıldınız. Mesih de bizim için acı çekti, O’nun adımlarını izleyesiniz diye size bir örnek bıraktı.

O günah işlemedi, ‘‘ağzından hileli söz çıkmadı.’’

Kendine lanet edildiğinde lanetle karşılık vermedi. Acı çektiğinde tehdit etmedi, ancak kendisini adaletle yargılayana teslim etti.

Günah karşısında ölelim, doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı kendi bedeninde, ağaç üzerinde yüklendi. O’nun yaralarıyla iyileştiniz.

Çünkü yoldan sapan koyunlar gibiydiniz, şimdiyse canlarınızın Çobanı’na ve Gözetmeni’ne geri döndünüz.