İyov — 6. Chapter

O zaman İyov şöyle karşılık verdi,

“Keşke sıkıntım tartılsa, bütün felaketim de teraziye konsa!

Çünkü şimdi deniz kumundan daha ağır olurdu, bu yüzden sözlerim düşüncesizce oldu.

Çünkü Her Şeye Gücü Yeten’in okları içimde. Ruhum onların zehirini içiyor. Tanrı’nın dehşetleri bana karşı dizildiler.

Eşek otu varken anırır mı? Ya da öküz yeminin üzerine böğürür mü?

Tadı olmayan şey tuzsuz yenir mi? Ya da yumurtanın beyazında tat var mı?

Canım onlara dokunmayı reddediyor. Onlar benim için iğrenç bir yiyecek gibidir.”

“Keşke yerine gelse, özlediğim şeyi Tanrı verse,

Tanrı beni ezmeyi hoş görse, elini serbest bıraksa da, beni kesip atsa!

Bu benim tesellim olsun, evet, esirgemeyen acının içinde sevineyim, Kutsal Olan'ın sözlerini inkâr etmedim diye.

Gücüm nedir ki, bekleyeyim? Sonum nedir ki, sabredeyim?

Gücüm taşların gücü müdür? Ya da etim tunçtan mıdır?

Kendime yardımım yok mu, bilgelik benden uzaklaştırıldı?”

“Bayılmaya hazır olana, dostundan şefkât gerek; Yüce Olan'ın korkusunu terk etse bile.

Kardeşlerim aldatıcı bir dere gibi, geçip giden derelerin kanalı gibi davrandılar;

o dereler ki, buz yüzünden karanlıktır, kar onların içinde saklanır.

Kurak mevsimde yok olurlar. Sıcak olduğunda yerlerinden tükenirler.

Yanlarında seyahat eden kervanlar sapar. Çöle çıkarlar ve yok olurlar.

Tema kervanları baktılar. Şeba yolcuları onları bekliyorlar.

Güvenmiş oldukları için sıkıntıya düştüler. Oraya vardıklarında şaşkına döndüler.

Çünkü şimdi siz bir hiç oldunuz. Bir dehşet görüyorsunuz ve korkuyorsunuz.

Hiç, 'Bana verin' ya da, 'Malınızdan bana bir armağan verin' dedim mi?

Ya da, 'Beni düşmanın elinden kurtarın' dedim mi? Ya da, 'Zulmedenlerin elinden beni kurtarın' dedim mi?”

“Bana öğretin de susayım. Bana hatamı anlatın.

Doğruluk sözleri ne kadar da güçlüdür! Ama azarlamanız neyi azarlıyor?

Çaresizin sözleri rüzgâr gibi olduğundan, sözleri mi azarlamayı düşünüyorsunuz?

Evet, yetimler için kura çekerdiniz, dostunuz için de pazarlık ederdiniz.

Şimdi lütfedip bana bakın, çünkü kesinlikle yüzünüze karşı yalan söylemeyeceğim.

Lütfen geri dönün. Haksızlık olmasın. Evet, geri dönün. Benim davam doğrudur.

Dilimde haksızlık var mı? Damağım kötü şeyleri ayırt etmez mi?”