Nehemya — 1. Chapter

Hakalya oğlu Nehemya'nın sözleri. Yirminci yıl Kislev ayında, Susa sarayındayken,

kardeşlerimden biri, Hanani kendisi ve Yahuda'dan bazı adamlar geldi. Onlara sürgünden kaçıp kurtulan Yahudiler, sürgünden artakalanlar ve Yeruşalem hakkında sordum.

Bana, “Vilâyette sürgünden artakalanlar orada büyük sıkıntı ve utanç içindeler” dediler. “Yeruşalem'in surları da yıkıldı, kapıları da ateşle yakıldı.”

Bu sözleri duyduğumda oturup ağladım ve günlerce yas tuttum ve oruç tutup göğün Tanrısı'nın önünde dua ettim,

ve şöyle dedim, “Ey göğün Tanrısı Yahve, kendisini seven ve buyruklarını tutanlarla antlaşmasını ve sevgi dolu iyiliğini koruyan büyük ve heybetli Tanrı, sana yalvarıyorum,

sana karşı işlediğimiz İsrael'in çocuklarının günahlarını itiraf ederken, hizmetkârların İsrael'in çocukları için bu zamanda senin önünde, gece gündüz, hizmetkârının ettiği duayı dinlemek için kulağın işitici ve gözlerin açık olsun. Evet, ben ve babamın evi günah işledik.

Sana karşı çok kötülük ettik, hizmetkârın Moşe'ye buyurduğun buyrukları, kuralları ve ilkeleri tutmadık.”

“Hizmetkârın Moşe'ye buyurduğun sözü hatırla, yalvarırım; ‘Eğer suç işlerseniz, sizi halklar arasına dağıtacağım;

ama eğer bana dönerseniz, buyruklarımı tutar ve onları yaparsanız, sürgünlerin göklerin en ucunda olsalar bile, onları oradan toplayacağım ve adım orada bulunsun diye seçtiğim yere onları getireceğim.'”

“Şimdi bunlar senin hizmetkârların ve halkındır, onları büyük kudretinle ve güçlü elinle kurtardın.

Ey Efendim, yalvarırım sana, şimdi hizmetkârının duasına ve adından korkmaktan hoşlanan hizmetkârlarının duasına kulak ver; lütfen bugün hizmetkârına başarı ver ve bu adamın gözünde ona merhamet göster.” O sırada ben kralın sakisiydim.