Özdeyişler — 21. Chapter

Kralın yüreği dereler gibi Yahve'nin elindedir. Onu dilediği yere çevirir.

İnsanın her yolu kendi gözünde doğrudur, ama yürekleri tartan Yahve'dir.

Doğruluk ve adaleti yerine getirmek, Yahve için kurbandan daha kabule layıktır.

Yüksekten bakmak ve gururlu yürek, kötülerin kandili, günahtır.

Çalışkanın tasarıları mutlaka kazanca götürür, acele eden herkes kesin olarak yoksulluğa koşar.

Yalancı dille hazineler edinmek, ölümü arayanlar için geçici bir buğudur.

Kötülerin zorbalığı onları kovar, çünkü doğru olanı yapmayı reddederler.

Suçlunun yolu dolambaçlı, ama masumun davranışı doğrudur.

Kavgacı bir kadınla aynı evi paylaşmaktansa, damın köşesinde oturmak daha iyidir.

Kötünün canı kötülük çeker, komşusu onun gözünde hiç merhamet bulmaz.

Alaycı cezalandırıldığında saf kişi bilgelik kazanır. Bilge kişi öğretildiğinde bilgi alır.

Adil Olan, kötülerin evini göz önünde bulundurur, kötüleri yıkıma uğratır.

Kim yoksulların feryadına kulaklarını tıkarsa, o da feryat edecek ama duyulmayacaktır.

Gizlide verilen armağan öfkeyi, örtülü rüşvet şiddetli gazabı yatıştırır.

Doğru insan için adaleti yerine getirmek sevinçtir, ama bu, kötülüğün işçileri için yıkımdır.

Anlayış yolundan ayrılan insan, göçüp gitmiş olan ruhlar topluluğunda dinlenir.

Zevki seven yoksul olur, şarap ve yağ seven zengin olmaz.

Kötü insan doğru insanın fidyesidir, hain de dürüstün.

Kavgacı ve huysuz bir kadınla oturmaktansa, çölde oturmak daha iyidir.

Bilgenin oturduğu yerde değerli hazine ve yağ vardır, ama akılsız kişi onu yutar.

Doğruluğun, iyiliğin ardından giden, hayat, doğruluk ve onur bulur.

Bilge adam güçlülerin kentine tırmanır, onun güvendiği şeyin gücünü indirir.

Ağzına ve diline bekçilik eden, canını sıkıntılardan korur.

Gururlu ve kibirli adamın adı, “Alaycıdır”, gururun kibrinde çalışır.

Tembelin isteği onu öldürür, çünkü elleri çalışmayı reddeder.

Gün boyu açgözlülükle imrenenler vardır, ama doğrular verir ve esirgemez.

Kötünün kurbanı iğrençtir, hele onu kötü düşünceyle getirince!

Yalancı tanık yok olur. Dinleyen kişi sonsuzluğa konuşur.

Kötü kişi yüzünü sertleştirir, ama dürüst insan yollarını pekiştirir.

Yahve'ye karşı ne bilgelik, ne anlayış, ne de öğüt vardır.

At savaş günü için hazırlanır, ama zafer Yahve'yledir.