Yeremya — 22. باب

Yahve şöyle dedi: “Yahuda Kralı'nın evine in ve orada şu sözü söyle:

'Ey Yahuda Kralı, David tahtı üzerinde oturan, sen, hizmetkârların ve bu kapılardan giren halkın, Yahve'nin sözünü dinleyin.

Yahve şöyle diyor: “Adaleti ve doğruluğu yerine getirin, soyguna uğrayanı zorbanın elinden kurtarın. Haksızlık yapmayın. Yabancıya, yetime ve dul kadına zorbalık etmeyin. Bu yerde suçsuz kanı dökmeyin.

Çünkü eğer bunu gerçekten yaparsanız, o zaman David tahtı üzerinde oturan krallar, savaş arabalarına ve atlarına binerek, hizmetkârlarıyla ve halklarıyla birlikte bu evin kapılarından girecekler.

Ama eğer bu sözleri dinlemezseniz, kendi üzerime ant içerim ki,” diyor Yahve, “bu ev harap olacak.”'”

Çünkü Yahve, Yahuda Kralı'nın evi için şöyle diyor: “Sen benim için Gilad'sın, Lübnan'ın başı. Ancak seni kesinlikle bir çöl, içinde kimsenin oturmadığı kentler yapacağım.

Sana karşı, her biri silahlarıyla, yok ediciler hazırlayacağım, ve senin seçme sedirlerini kesecekler, ve onları ateşe atacaklar.”

“Birçok ulus bu kentin yanından geçip her biri komşusuna, 'Yahve neden bu büyük kente bunu yaptı?' diye soracak.

O zaman, 'Çünkü Tanrıları Yahve'nin antlaşmasını bıraktılar, başka ilâhlara taptılar ve onlara hizmet ettiler' diye yanıt verecekler.”

Ölen için ağlamayın. Onun için ağıt yakmayın; ancak giden için acı acı ağlayın, çünkü bir daha geri dönmeyecek, ve memleketini görmeyecek.

Çünkü Yahve, babası Yoşiya yerine krallık yapan ve buradan çıkıp giden Yahuda Kralı Yoşiya oğlu Şallum hakkında şöyle diyor: “Bir daha oraya dönmeyecek.

Ama kendisini sürgün götürmüş oldukları yerde ölecek. Bir daha bu ülkeyi görmeyecek.”

“Evini haksızlıkla, ve odalarını adaletsizlikle yapan, komşusunu bedava çalıştırıp ücretini ona vermeyen,

'Kendime geniş ev, ferah odalar yapacağım' deyip, kendisine sedir kaplamalı ve kırmızıya boyanmış pencereler kesen o adamın vay haline.”

“Sedirde üstün olmaya gayret ettiğin için mi krallık edeceksin? Baban yiyip içmedi mi, adalet ve doğruluk yapmadı mı? O zaman kendisi için iyi oldu.

Yoksulun ve muhtacın davasını gördü, bu yüzden iyi oldu. Beni bilmek bu değil mi?” diyor Yahve.

“Ama gözlerin ve yüreğin yalnızca açgözlülüğün, suçsuz kan dökmek, zulüm ve zorbalık yapmak içindir.”

Bu nedenle Yahuda Kralı Yoşiya oğlu Yehoyakim hakkında Yahve şöyle diyor: “Onun için ‘Ah kardeşim!’ Ya da ‘Vah kız kardeşim!’ diye ağıt yakmayacaklar. Onun için ‘Ah efendim!’ Ya da ‘Vah onun görkemi!’ diye ağıt yakmayacaklar.

Bir eşeğin gömüldüğü gibi gömülecek, Yeruşalem kapılarının ötesine sürülüp atılacak.”

“Lübnan’a çık da feryat et. Başan’da sesini yükselt, Avarim’den feryat et; Çünkü bütün oynaşların mahvoldu.

Seninle bolluğunda konuştum, ama sen, ‘Dinlemeyeceğim’ dedin. Gençliğinden beri yolun bu oldu, sözüme itaat etmedin.

Rüzgâr bütün çobanlarını besleyecek, ve oynaşların sürgüne gidecek. O zaman mutlaka bütün kötülüklerinden dolayı utanacak ve aşağılanacaksın.

Yuvasını sedir ağaçlarında yapan, ey Lübnan'da oturan sen, doğum yapan kadının ağrısı gibi, sana sancılar geldiğinde, ne kadar çok acınacak halde olacaksın!”

“Varlığım hakkı için,” diyor Yahve, “Yahuda Kralı Yehoyakim oğlu Koniya sağ elimdeki mühür yüzüğü bile olsaydı, seni oradan yine de çıkarırdım.

Seni hayatını arayanların eline, korktuğun kişilerin eline, Babil Kralı Nebukadnetsar'ın ve Keldaniler'in eline vereceğim.

Seni doğuran annenle birlikte, doğmadığınız başka bir ülkeye atacağım; ve orada öleceksiniz.

Ama oraya, canlarının dönmeyi özlediği ülkeye geri dönmeyecekler.”

Bu adam Koniya hor görülen kırık bir kap mıdır? Hiç kimsenin beğenmediği bir kap mıdır? Neden kendisi ve soyu dışarı atıldı, ve bilmedikleri bir ülkeye atıldılar?

Ey yeryüzü, yeryüzü, Yahve'nin sözünü dinle, ey yeryüzü!

Yahve şöyle diyor: “Bu adamı çocuksuz, kendi günlerinde başarılı olmayacak bir adam olarak kaydedin; çünkü soyundan gelen hiç kimse başarılı olmayacak, David'in tahtı üzerinde oturup Yahuda'da hüküm sürmeyecek.”